ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ vs AVRAGIOZ

Ένα άρθρο του καθηγητή της ψυχολογίας Κέβιν MacDonald (California State University-Long Beach) καταλήγει με την ψυχρή προφητεία δύο λέξεων του Marr (The Victory of Judaism over Germanism 1879) που είπε:

"Finis Germaniae". «Το τέλος της Γερμανίας»

Το έχουμε δει στο παρελθόν να συμβαίνει. Το πτώμα της σημερινής Γερμανίας βρίσκεται σε σήψη. Ακριβώς πριν ένα χρόνο το κράτος του Ισραήλ ζήτησε από τους Γερμανούς επιπλέον ένα δισ. ευρώ (1,4 δισεκατομμύρια δολάρια) για αποζημίωση των θυμάτων του ολοκαυτώματος δήθεν για ατέλειωτα ψυχολογικά τραύματα των εβραίων που επέζησαν. Εξήντα πέντε χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ζοφερός εκβιασμός ( extortion racket ) συνεχίζεται αμείωτος εναντίον του Γερμανικού Έθνους.

Φαίνεται όμως οτι ο κοσμος ξεχναει εύκολα.

Το πράγμα που πρέπει να εξετάσουμε τώρα είναι η παράλληλη κατάσταση της σημερινης Αμερικης με την τοτε Γερμανια. Ήρθε η ώρα να γράψουμε τον επικήδειο της Αμερικής; Ή είναι πολύ νωρίς για να πούμε, Finis AMERICAE? - Το τέλος της Αμερικής;

* * * * * * * * * *

Να ομολογήσω την άγνοια μου:

Δεν είχα ιδέα ότι τα πράγματα ήταν τόσο άσχημα στη Γερμανία του 1870, όταν ο Γερμανός δημοσιογραφος Marr έγραψε την προφητική πραγματεία του, που μόλις πρόσφατα μετεφράσθη από τη Γερμανική στην Αγγλική και τώρα είναι διαθέσιμη σε μορφή pdf.

Είχα την εσφαλμένη εντύπωση ότι η έννοια της Εβραϊκής Παγκόσμιας Κυριαρχίας ήρθε πολύ αργότερα - μετά τη δημοσίευση των Πρωτοκόλλων (1903) και τη Ρωσική Επανάσταση (1917). Εδώ είναι μια πολύ σημαντική , σχετικά σύγχρονη εισήγησις η οποία θα χρησιμεύσει ως ένας χρήσιμος κώδικας που παρουσιάζει ο καθηγητής MacDonald από τον Marr.

Διαβάστε τη προσεκτικά.

Όχι μόνο επαληθεύει την μελέτη και τα ευρήματα του Marr αρκετές δεκαετίες νωρίτερα, αλλά υπενθυμίζει επίσης στον αναγνώστη μια τωρινή πραγματικότητα αυτής της παράλληλης κατάστασης στην Αμερική, όπου η χώρα βρίσκεται σήμερα. Με μία σημαντική διαφορά: [ότι] Η Αμερική είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση. (απ' ότι η Γερμανία τότε).

Κάτω από την Εβραϊκή μπότα, στην προ του Χίτλερ, Γερμανία:

Οι Εβραίοι ήταν εκείνοι που με τις διεθνείς τους διασυνδέσεις, και το κληρονομικό ταλέντο τους στην τοκογλυφία τους έφερε σε ευνοϊκή θέση να αξιοποιήσουν αυτές τις ευκαιρίες .... Το έπρατταν με τέτοια δεξιοτεχνία, ώστε ακόμη και τον Νοέμβριο του 1938, μετά από πέντε χρόνια αντιεβραϊκης νομοθεσίας και διώξης, εξακολούθησαν (οι Εβραίοι) να ορίζουν, σύμφωνα με τον ανταποκριτή των Times στο Βερολίνο, περίπου το ένα τρίτο των ακινήτων του Ράϊχ [η υπογράμμιση δική μου].

Η περισσότερη περιουσία ήρθε στα χέρια τους κατά τη διάρκεια του πληθωρισμού ... Αλλά για εκείνους (τους Γερμανούς) που τα είχαν χάσει όλα, αυτή η κραυγαλέα μεταφορά πλούτου φαινόταν μια τερατώδης αδικία. Με τά από παρατεταμένα δεινά που υπέστησαν οι Γερμανοί μέχρι τότε, μετά έχασαν και τα τελευταία υπάρχοντά τους. Είδαν τις περιουσίες τους να περνούν στα χέρια των ξένων, πολλοί από τους οποίους (ξένους) δεν είχαν κάνει κοινές θυσίες για την Γερμανια και οι οποίοι έδειχναν τελεία αδιαφορία προς τα εθνικά πρότυπα και παραδόσεις των Γερμανών... Οι Εβραίοι αναρειχήθησαν στην πολιτική, στις επιχειρήσεις και στα κυριότερα επαγγέλματα παρά το ότι αποτελούσαν λιγότερο από το ένα τοις εκατό του Γερμανικού πληθυσμού [η υπογράμμιση δική μου] ... Οι τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της Reichsbank και των μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών, ελέγχοντο στην κυριολεξία από αυτούς.

Το ίδιο συνέβη (με τους εβραίους) και στον κλάδο των εκδοτικών οίκων, στον κινηματογράφο, τα θέατρα και ενός μεγάλου μέρος του Τύπου - στην πραγματικότητα όλα τα καθημερινά ΜΜΕ, μέσω των οποίων σχηματίζεται η κοινή γνώμη σε μια πολιτισμένη χώρα ... Το σύνολο των μεγαλύτερων εφημερίδων της χώρας, με ημερήσια κυκλοφορία τεσσάρων εκατομμυρίων φύλλων ήταν ένα εβραϊκό μονοπώλιο ... Κάθε χρόνος έγινετο όλο και πιο δύσκολο για ένα Γερμανό να αποκτήση ή να διατηρήση μια σταθερή θέση σε ότι προνομιούχο επάγγελμα [η υπογράμμιση δική μου]. .

Εκείνα τα χρόνια δεν ήτο η «Άρεια φυλή» που έκανε τις φυλετικές διακρίσεις... Ήταν μια κατάφορη φυλετική διάκριση (υπέρ των εβραίων καί εναντίον των Γερμανών) χωρίς να χρησιμοποιείται βία. Ο φυλετισμός αυτός ασκείτο από μια μειοψηφία έναντι της πλειοψηφίας. Δεν υπήρχαν διώξεις, αλλά μόνο αποκλεισμός. . . Ήταν η αντίθεση του πλούτου που απολάμβαναν - αλλά και δεν απέφευγαν να επιδεικνύουν - αλλοδαποί με κοσμοπολίτικες γεύσεις, καί η φτώχεια και η εξαθλίωση των γηγενών Γερμανών, που έκανε τον αντισημιτισμό τόσο επικίνδυνη και άσχημη δύναμη στη νέα Ευρώπη. «Έφιπποι ζητιάνοι είναι σπάνια δημοφιλείς, πολύ λιγότερο εκείνοι τους οποίους έχουν πεταξει κάτω από τη σέλα του αλόγου».