ΠΟΛΥΩΡΟ ΣΦΥΡΟΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ 7ης ΤΕΧΝΗΣ
Κάνοντας ΚΛΙΚ στην επιμέρους φράση "Μόνιμος Σύνδεσμος", διαβάζεις την αντίστοιχη, πλήρη τοποθέτηση.
2 Νοεμβρίου 2010, 05:30 | Κώστας Φέρρης
ΔΥΟ ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ
1. «Η απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου». Η φράση αυτή εκτός από αντιφατική, είναι και σχεδόν υβριστική. Οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, ήσαν ανέκαθεν ελεύθερες, και μ’ αυτή την ελευθερία τους δημιούργησαν τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο σχεδόν ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ, μέσα σε πλήρη ανομβρία του Εμπορικού Κινηματογράφου, στη δεκαετία του 1970. Και άνοιξαν τις ξένες αγορές, και βάλαν τον κόσμο ξανά στις αίθουσες (ιδιαίτερα στη δεκαετία 1977 -1986), και πληθώθα διεθνών βραβείων απέσπασαν.
2. «Η ενίσχυση των νέων δημιουργών, σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή, κατά την οποία η ελληνική κινηματογραφική παραγωγή αποκτά εξωστρέφεια και παρουσία εκτός συνόρων». Η ελληνική κινηματογραφική έχει κερδίσει τον χαμηλότερο βαθμό εξωστρέφειας τα τελευταία χρόνια, κι αυτό αποδεικνύεται με απλές στατιστικές. Όσο γιά την ενίσχυση των νέων δημιουργών, είναι κι αυτό ένα πρόσχημα του ηλικιακού ρατσισμού που διαδίδεται τα τελευταία χρόνια, και που παραδόξως στρέφεται ΚΥΡΙΩΣ κατά των νέων.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
1. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν ενισχύεται με την κατάργηση των εκλεγμένων εκπροσώπων των κλάδων.
2. Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ προϋποθέτει διαβούλευση με τους ειδήμονες, κι αυτοί είναι οι έμπειροι και πετυχημένοι.
3. Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ δέν διασφαλίζεται με τις αυθαιρεσίες των Διοικητών, ούτε με την αδιαφανή τοποθέτησή τους.
4. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο ανήκει στο Υπουργείο Εμπορίου, μιά και ο Πολιτισμός γιά τον οποίο τόσες μάχες δώσαμε παρέα με την Ευρώπη (περίπτωση GATT κ.ά.) απουσιάζει σχεδόν παντελώς.
ΠΡΟΤΑΣΗ: Αναβιώσατε τον Νόμο της Μελίνας, που θέλει ελάχιστες διορθώσεις γιά να ενημερωθεί στις νέες (τεχνολογικές κυρίως) συνθήκες.
Ή, έστω, ζωντανέψτε τον Νόμο του Μάρτη του 1961, με τις τροποποιήσεις του 1973, πάλι καλύτερα θα είναι.
Με εξαιρετική τιμή
Κώστας Φέρρης
σκηνοθέτης
ΥΓ Ας μάθουν οι νέοι, πως δημιουργός και καλλιτέχνης, δεν γίνεται κάποιος όταν είναι συμβιβασμένος. Και ο συμβιβασμένος, γερνάει πιό γρήγορα από τους άλλους.
2 Νοεμβρίου 2010, 08:18 | Γεώργιος Κ. Μπακόλας
Αγαπητοί φίλοι!
Ένα έργο τέχνης, και το κινηματογραφικό έργο συμβαίνει ενίοτε να είναι τέτοιο, αποδεικνύει την δύναμή του παλεύοντας με το χρόνο, τους εκδότες διαχειριστές κάθε είδους, το παγιωμένο μοντέλο του εφήμερου, την καθυστερημένη υποδοχή και αποκωδικοποίησή του. Συχνά δεν βρίσκει παραγωγό, διανομέα,δημοσιότητα. Αργεί πολλές φορές να βρει επαφή με το κοινό.
Το πάθος, η πίστη και ο μόχθος του δημιουργού του το καθιστούν εφικτό ή σχεδόν εφικτό…
Ο σκηνοθέτης-παραγωγός, η ταινία με ελάχιστα μέσα,στο σκληρό κόσμο αυτού του νομοσχεδίου καθίσταται,οδυνηρά, είδος υπό περιφρόνηση, είδος υπό εξαφάνιση. Μέχρι τώρα το εξόριζε η διανομή, τώρα θα επισπέυσει την εξορία του η ίδια η πολιτεία.
Λυπάμαι που γενιές σκηνοθετών, αφού επιβίωσαν- υλικά και πνευματικά- σαν σκηνοθέτες-παραγωγοί, τώρα συνηγορούν ή σιωπούν. Κλειδώνουν το "μαγαζάκι των ονείρων", και φεύγουν παίρνοντας μαζί τους το κλειδί.
Λυπάμαι για τη συζήτηση που αναλώνεται σκόπιμα στα περί αναπτυξιακού μοντέλου, αγνοώντας με αποστροφή κάθε σκέψη για τη διατήρηση του κινηματογράφου ως τέχνη,ως παιδεία, ως ελεύθερη έκφραση και κριτική σκέψη, ως αιρετική ματιά στο βέβηλο αντικείμενο της κοινής αποδοχής. Ή ως ομορφιά που θα δείξει την ασχήμια του κόσμου.
Το βέβαιο είναι οτι το εμπόριο της εικόνας της νεωτερικότητας και του συμβατικού μύθου θα αναπτύσσεται αδιαφορώντας για τούτες εδώ τις μοναχικές σκέψεις. Ξέρει να το κάνει, μπορεί να το κάνει ,θα συνεχίσει να το κάνει.
Μα εγώ μιλώ για το παιδί -κάθε εποχής- που θα πάρει στα χέρια του , τον διαπεραστικό φακό που αποκαλύπτει τις ρητορίες του εξωραϊσμού και ¨…γίνεται φως , γίνεται νους …¨ και όπλο. Αυτό το παιδί δεν θα ψάχνει πια για ψιχία στο τραπέζι του Κέντρου Κινηματογράφου.
Έχει εξοριστεί βάση των άρθρων: 1-20
Μένει μόνο να διασαφηνισθεί ο τόπος εξορίας…
…Μα θα μιλώ…
Αθήνα 2/11/2010
Γ.Κ.Μπακόλας
2 Νοεμβρίου 2010, 00:10 | για τη ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ κ.ά.
Ζητάμε να υπάρξει μια σαφής μέριμνα που θα εξασφαλίζει τους νέους δημιουργούς στα πρώτα τους βήματα στον κιvηματογραφικό χώρο.
Αυτή η μέριμνα πρέπει να διαφανεί τόσο σε επίπεδο ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ όσο και σε επίπεδο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Γιατί η κινηματογραφική παιδεία αποδεικνύεται ο μεγάλος χαμένος του νομοσχεδίου. Kι όμως παρότι αίτημα του χώρου εδώ και 30 χρόνια, λείπει εντελώς, από ένα νόμο που υποτίθεται ότι ρυθμίζει εντελώς όλα τα κινηματογραφικά πράγματα. Μα μόνο με μια τέτοια δέσμευση θα οδηγηθεί κάποια στιγμή αυτός ή κάποιος επόμενος υπουργός να την κάνει πραγματικότητα. Όταν θα πρέπει να υλοποιήσει το νόμο…
Προτείνουμε λοιπόν τα εξής:.........................................
OI ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΕΣ
Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης
http://www.imdb.com/name/nm1001016/
Στέλιος Κουκουβιτάκης
http://www.imdb.com/name/nm3540676/
Δήμητρα Νικολοπούλου
http://www.imdb.com/name/nm1450816/
Νίκος Labot
http://www.imdb.com/name/nm2614658/
Σίμος Κορεξενίδης
http://www.imdb.com/name/nm0466629/
Νάνσυ Σπετσιώτη
http://www.imdb.com/name/nm3201145/
Κωνσταντίνος Φραγκόπουλος
http://www.imdb.com/name/nm3277314/
Μαρία Λάφη
http://www.imdb.com/name/nm1293261/
Σπύρος Ταραβήρας
http://www.imdb.com/name/nm0850312/
..........................................................................................................
· 1 Νοεμβρίου 2010, 21:49 | COOL
Nόμος υπάρχει, διάθεση για δουλειά υπάρχει, ικανοί άνθρωποι, νέοι με φρέσκες ιδέες αλλά και παλιότεροι με εμπειρία υπάρχουν. Τι δεν υπάρχει? ΠΟΛΙΤΙΚΗ!
Εξ αιτίας της παντελούς έλλειψης πολιτικής οδηγηθήκαμε όλοι να συζητάμε αυτό το σχέδιο νόμου................ ................. ........
.....................Απλώς υπάλληλος ΕΚΚ
1 Νοεμβρίου 2010, 14:48 | ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΠΟ
Το Υπουργείο Πολιτισμού και ο υπουργός Παύλος Γερουλάνος με τους μυστικοσυμβούλους του, λειτουργώντας εν κρυπτώ και παραβύστω, έφτιαξαν ένα αντι-δημοκρατικό και άκρως μεροληπτικό νομοσχέδιο, αγνοώντας, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού σινεμά, την ίδια την κινηματογραφική κοινότητα, ακόμα και το θεσμοθετημένο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο του ΥΠ.ΠΟ.
Να το πούμε εξ αρχής: το παρόν νομοσχέδιο «φωτογραφίζει» προκλητικά τα συμφέροντα μιας κλειστής ομάδας.
Η αναγκαιότητα για αλλαγή και εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου του 1986 (νόμος της Μελίνας που χάρη σ’αυτόν μπήκαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη του Ελληνικού Κινηματογράφου στην Ελλάδα και το εξωτερικό) χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για να προωθηθούν στενά συμφέροντα. Η επίκληση μάλιστα στο συναίσθημα των νεώτερων κινηματογραφιστών, που διψούν για δημιουργία, ήταν μέρος αυτής της μεθόδευσης.
Το Υπουργείο Πολιτισμού αντί να δημιουργήσει ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο μακράς πνοής για την ανάπτυξη του κινηματογράφου, ταυτίστηκε συγκυριακά με απόψεις της εν λόγω ομάδας, που υποστηρίζουν στην ουσία ένα αδιαφανές πελατειακό σύστημα, ελεγχόμενο πλήρως από τον εκάστοτε υπουργό.
Ο υπουργός κ. Παύλος Γερουλάνος, στην αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει το προτεινόμενο σχέδιο, χρησιμοποιώντας με επιτηδειότητα την τέχνη του ευφημισμού, καταφέρνει να παρουσιάσει:
-την εγκαθίδρυση της αδιαφάνειας, με την κατάργηση κάθε ελέγχου, ως διαφάνεια
-τη χειραγώγηση από το κράτος, με τον καθολικό διορισμό των αρεστών στα ΔΣ, ως αξιοκρατία
-την αποβολή των αιρετών της κινηματογραφικής κοινότητας από κάθε εκπροσώπηση ως αποτελεσματικότητα
Έτσι αυτό που παρουσιάζεται ως διαφάνεια είναι σκοτεινό παρασκήνιο, αυτό που παρουσιάζεται ως αξιοκρατία είναι ρουσφετολογικός διορισμός και αυτό που παρουσιάζεται ως αποτελεσματικότητα είναι κρατική γραφειοκρατία.
Το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά έθετε δε «ως ουσιώδεις προϋποθέσεις του νέου αυτού αναπτυξιακού πλαισίου την αύξηση των πόρων και την καθιέρωση στέρεων θεσμών και διαδικασιών οικονομικού ελέγχου και κοινωνικής λογοδοσίας (προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ)
Ωστόσο, το παρόν νομοσχέδιο κινείται ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση, αφού:
Α. Παραλείπει την συνταγματική επιταγή που υπάρχει στον παρόντα Νόμο:
«Η Κινηματογραφική Τέχνη είναι ελεύθερη σύμφωνα με το Σύνταγμα»
Β. Δεν διασφαλίζει τη σταθερή ροή πόρων:
- από την εφαρμογή του 1,5% από τα κανάλια, προς την κινηματογραφική παραγωγή. Συγκεκριμένα η βαθειά ένδεια των πόρων, για την οποία κάνει λόγο η αιτιολογική έκθεση, δεν οφείλεται στην έλλειψη της βούλησης του νομοθέτη, αλλά στην έλλειψη πολιτικής βούλησης για την εφαρμογή του νόμου από πλευράς κράτους. Επί είκοσι χρόνια οι εταιρίες των τηλεοπτικών ιδιωτικών σταθμών δεν αποδίδουν το 1,5% στην παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών χωρίς καμία επίπτωση στη λειτουργία τους από την παράβαση του Νόμου. Γιατί να το κάνουν τώρα με έναν νέο τόσο ασαφή και ελαστικό νόμο που δεν προβλέπει κυρώσεις για την μη εφαρμογή του και παραγράφει χρέη είκοσι χρόνων των καναλιών;
- με την επιστροφή του ειδικού φόρου δημοσίων θεαμάτων: Δεν διασφαλίζονται πόροι εάν δεν υπάρχουν εισιτήρια από τις ελληνικές ταινίες, ο δε τρόπος είσπραξης και κατανομής του δεν καθορίζονται πουθενά αλλά παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες.
Β. Καταστρατηγεί την κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα ελευθερία της Τέχνης.
Το περιεχόμενο της καλλιτεχνικής δημιουργία και του κινηματογραφικού έργου που ανήκει στους δημιουργούς, τώρα γίνεται υποχείριο του Υπουργού με συνέπεια το Κράτος να αναγορεύεται σε υπέρτατο κριτή και διαμορφωτή της κινηματογραφικής τέχνης, αντί να την ενισχύει.
Και αυτό επιχειρείται στο παρόν νομοσχέδιο:
- με τον ασφυκτικό έλεγχο της κινηματογραφικής παραγωγής από το κράτος, μέσω του εξ ολοκλήρου διοριζόμενου διοικητικού συμβουλίου του ΕΚΚ
- με την συγκέντρωση υπερεξουσιών στο πρόσωπο του Γενικού Διευθυντή (χωρίς καν να καθορίζονται τα τυπικά του προσόντα)
- με τον εξοβελισμό των αιρετών της κινηματογραφικής κοινότητας από κάθε εκπροσώπηση
- Με την υπέρμετρη αύξηση των λειτουργικών εξόδων, με την δημιουργία τεσσάρων νέων Διευθύνσεων, Διευθυντών, Συμβούλων κ.λ.π.
Γ. Δεν εγγυάται θεσμούς οικονομικού ελέγχου και λογοδοσίας
Η μετατροπή της Α.Ε. Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου σε Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου καταργεί τις Διατάξεις Δημοσιότητας στις οποίες, ως Α.Ε., ήταν υποχρεωμένο μέχρι σήμερα και δημιουργεί σοβαρά οικονομικά και νομικά προβλήματα σε αντίθεση με τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες περί διαφάνειας.
Δ. Ακυρώνει ή υποβαθμίζει δοκιμασμένους θεσμούς, όπως:
o τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του ΥΠΠΟ
o τα περιφερειακά Φεστιβάλ
o την ταινία μικρού μήκους
o το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο του ΥΠΠΟ
o την Ταινιοθήκη Ελλάδος
o το Μουσείο Κινηματογράφου
o Τις Κινηματογραφικές Λέσχες (κατά παράβαση των προγραμματικών δηλώσεων του ίδιου του Υπουργού στην Βουλή)
Ε. Δεν προνοεί για καθοριστικές παραμέτρους, όπως:
•Την επίδραση της ψηφιακής τεχνολογίας στις νέες αφηγήσεις του κινηματογράφου
•Την ανάπτυξη του σεναρίου, ως θεμελιώδους προϋπόθεσης της κινηματογραφικής τέχνης
•Την καθιέρωση και τον εμπλουτισμό της κινηματογραφικής παιδείας
•Από πουθενά δεν αποδεικνύεται η αύξηση θέσεων εργασίας όπως ισχυρίζεται η εισηγητική έκθεση.
Καλούμε την κινηματογραφική κοινότητα, τις προσωπικότητες από το χώρο του πολιτισμού, τα πολιτικά κόμματα και τους βουλευτές να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε ένα νομοσχέδιο-τροχοπέδη και να συνηγορήσουν υπέρ μιας πραγματικά ανοικτής και δημοκρατικής διαβούλευσης μεταξύ δημιουργών του Κινηματογράφου και Πολιτείας που θα οδηγήσει σε έναν αναπτυξιακό και δημοκρατικό νόμο για την ελληνική κινηματογραφία.
Η διαδικασία fast track της Δημόσιας Διαβούλευσης του Νομοσχεδίου, μόνο για 9 μέρες είναι σαφής παρωδία του θεσμού του open government και της Δημόσιας Διαβούλευσης με την ανάρτηση του Νομοσχεδίου στο διαδίκτυο και κατά παράβαση των πρωθυπουργικών εντολών για διαφάνεια και ανοικτή διακυβέρνηση.
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ (Ε.Ε.Σ)
ΕΝΩΣΗ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ε.Σ.Ε)
ΈΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ – ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ (Ε.Τ.Ε.Κ.Τ.)
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ (Σ.Ε.Η)
ΕΝΩΣΗ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΩΝ-ΣΤΙΧΟΥΡΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ε.Μ.Σ.Ε)
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΚΙΝ/ΦΟΥ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ&ΒΙΝΤΕΟ (ΣΕΠΚΤΒ)
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΙΘΟΥΣΑΡΧΩΝ ΚΙΝ/ΦΟΥ(Π.Ο.ΑΙ.Κ)
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ (μικρό)
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΛΕΣΧΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ(Ο.Κ.Λ.Ε)
STUDIO-ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΚΥΚΛΩΜΑ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΑΚΡΟΑΜΑΤΟΣ (Π.Ο.Θ.Α.)
· 1 Νοεμβρίου 2010, 10:29 |
Πάρης Καραγιώργος
Αγαπητοί όλοι, κύριοι εισηγητές,
Ένα σχέδιο νόμου που φιλοδοξεί να γίνει πλήρης νόμος για την Ενίσχυση και Ανάπτυξη της Κινηματογραφικής Τέχνης, οφείλει να ξεκαθαρίζει τους στόχους του, δηλαδή την πολιτική του, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο θα επιτύχει τους στόχους που έχει θέσει.
Κι αν την πολιτική θα την εφαρμόσει μία ΑΕ η ένα ΝΠΙΔ, δεν είναι εκ πρώτης το κυρίαρχο και το ουσιώδες. Το σημαντικό είναι ποια πολιτική και με ποιους στόχους θα εφαρμόσει και αν αυτή περιγράφεται στο παρόν Σ/Ν.
Οφείλει να τους περιγράψει μία “Πολιτική”
.......................... .............. ............... .............
............ ........ Αν η πολιτεία δεν προβλέπει τον τρόπο που θα επιβάλλεται η νομοθεσία, τότε δεν ισχύει η νομοθεσία και τότε δεν υπάρχει κράτος. Και αυτό είναι “Πολιτική”.
Ο εκσυγχρονισμός, η διαφάνεια, η αξιοκρατία, ο εξορθολογισμός εξόδων και προσδοκώμενου αποτελέσματος, δεν είναι λέξεις σε μία σειρά. Ήταν διακηρύξεις Ελληνικών κυβερνήσεων που φαίνεται ότι απλά λέγονται με αυτή τη σειρά χωρίς προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Και αυτό είναι “Πολιτική”!
Στον κινηματογράφο εργαζόμαστε όλοι για ένα αποτέλεσμα. Μετράει η αποτελεσματικότητα.
Υπάρχει αδήριτη ανάγκη για αποτελεσματικότητα.
Οφείλει το Σ/Ν να βρει αποτελεσματικούς κανόνες.
Οφείλει το Σ/Ν να καθορίζει τους πόρους και τους συσχετισμούς δαπανών ανά τομέα.
Οφείλει το Σ/Ν να καθορίζει τους τρόπους ενίσχυσης και ποσοστώσεις ανά είδος ταινίας.
Οφείλει το Σ/Ν να καθορίζει τους κυριότερους κανόνες του παιχνιδιού.
Οφείλει το Σ/Ν να προβλέπει κυρώσεις και μηχανισμούς ελέγχου του συστήματος και του προσδοκώμενου αποτελέσματος.
Οφείλει το Σ/Ν να προβάλει μεθόδους και κανόνες του ΝΠΙΔ, για την εφαρμογή της πολιτικής του, και όχι μόνο το νομικό καθεστώς του υπό ίδρυσιν ΝΠΙΔ, που θα αναλάβει να εφαρμόσει….όσα δεν περιγράφονται και είναι ουσιώδη.
Η ενίσχυση της κινηματογραφικής τέχνης χρειάζεται σκέψη, στόχευση και χρήματα.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Πάρης Καραγιώργος,
Διευθυντής Παραγωγής
· 31 Οκτωβρίου 2010, 13:54 | ΣΠΥΡΟΣ Ν. ΤΑΡΑΒΗΡΑΣ
(ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΥΡΙΑΣ ΞΑΝΘΙΠΠΗΣ ΜΟΥΡΙΚΗ)
————————————————————–
Με το νομοσχέδιο ένα πρόβλημα που ανέμενε τη λύση του (είσπραξη 1,5% κ.λ.π.) δεν επιλύεται και ένα μεγάλο πρόβλημα δημιουργείται (λειτουργία Ε.Κ.Κ.). Το 2ο είναι πολύ σοβαρό. Παράλληλα υπάρχουν θέματα που είτε δεν επιλύονται, είτε είναι ελλειπή. Γενικά λείπει η νομική επεξεργασία.
Συγκεκριμένα.
1. – άρθρο 1 Υποχρέωση του Κράτους πρέπει να αποτελεί και η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ της κιν/κής τέχνης και η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ (με διατάγματα που θα εκδοθούν, σε συνεργασία με το Υπ. Παιδείας.
2. -άρθρο 2. Δεν διασφαλίζεται η ελεύθερη κινηματογραφία και η ανεξάρτητη παραγωγή. Απαγόρευση της λογοκρισίας και των προληπτικών μέτρων. Η παρ. 5 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προληπτικός έλεγχος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται
Στην παρ. 6 ο ορισμός του Παραγωγού είναι ελλιπής. Προσιδιάζει στην εκτέλεση παραγωγής. Ο Παραγωγός πρέπει να αποκτά πνευματικά δικαιώματα, για να υπογράφει συμφωνίες και έχει την οικονομική ευθύνη, άρα και απόφαση για τα οικονομικά.
3. -άρθρο 4 Νομίζω οι μονάδες αξιολόγησης θέλουν νέα προσέγγιση, υπέρ του σκηνοθέτη, σεν/φου.
4. -άρθρο 5 Πρόκειται για νέο φόρο (ειδικός φόρος) ή τον υπάρχοντα? Πότε και πώς αποδίδεται? Η εγγραφή (πίστωση) στον προϋπολογισμό δεν αρκεί. Οι εγγραφές και με τον 1597/86 γίνονται, όμως δεν αποδίδονται. Δεν βελτιώνεται με το νέο νόμο, το πρόβλημα του παλαιού. Το ΕΚΚ, με τη νέα του απροσδιόριστη μορφή (Ν.Π.Ι.Δ.) θα έχει μεγαλύτερη δυσκολία στην είσπραξη. Στο εδάφιο Δ της παρ. 8 του άρθρου 5 η τελευταία φράση «ή, εφόσον προέρχεται από κράτος εκτός Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης να είναι (ο εκπρόσωπος) μόνιμος κάτοικος Ελλάδος» προσφέρεται για καταστρατηγήσεις με αχυρανθρώπους. Στην επομένη παρ. «Δεν δικαιούται ενίσχυσης παραγωγός ………. Ή δεν έχει κύρια δραστηριότητα στην Ελλάδα» μήπως πρέπει να προστεθεί «…. Δεν ανήκει σε τηλεοπτικούς σταθμούς ή/και παροχής συνδρομητικών υπηρεσιών κ.λ.π.»
5. -άρθρο 7. Με δεδομένο, ότι ο σκηνοθέτης, πλέον δεν προσβλέπει σε χρηματικά βραβεία και η τάση είναι να μειωθεί το 9% για πνευματικά δικαιώματα με πριν από πολλούς μήνες ειλλημένη απόφαση του ΣΑΠΟΕ (σε 6%), θεωρώ, ότι ένα ποσοστό της ενίσχυσης από την επιστροφή του φόρου πρέπει να προβλεφθεί για σκηνοθέτες και σεναριογράφους. Είναι γνωστές οι συνθήκες, υπό τις οποίες, παράγονται οι ταινίες. Στο σκηνοθέτη, εάν δεν υπάρξει, πρόβλεψη, φοβούμαι θα μείνει μόνο ο τίτλος. Αυτά βέβαια, αν ποτέ εισπραχθεί η ενίσχυση, διότι με το παρόν νομοσχέδιο δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα.
6. -άρθρο 8. (1,5% / 0,75%). Η ίδια θεωρία υπήρχε και στον 1597/86. Ποτέ δεν εισπράχθηκε, διότι δεν υπήρχαν κυρώσεις. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα.
Αν δεν προβλεφθούν κυρώσεις κανένα ποσοστό δεν πρόκειται να εισπραχθεί. Στην πρόταση που έγινε να εισπράττονται κατά τον ΚΕΔΕ η αντίδραση θα ήταν σθεναρή και δεν νομίζω, ότι υπάρχει η πολιτική βούληση (ίσως και δυνατότητα) τέτοιας σύγκρουσης. ΄Ομως υπάρχουν και ηπιότερες προτάσεις,
Ενδεχομένως, θα ήταν μία πίεση, εάν προεβλέπετο, ότι για τη δανειοδότησή τους από Τράπεζες ή άλλους Οργανισμούς, υποχρεούνται να προσκομίσουν βεβαίωση από τη Διεύθυνση Κιν/φίας και Οπ/κών Μέσων του Υπ. Πολ., ότι εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους κατά τον παρόντα νόμο.
΄Η ότι δεν θα λαμβάνουν φορολογική ενημερότητα.
Είναι σοβαροί μοχλοί πίεσης.
Επίσης μία πρόταση για τα ήδη οφειλόμενα (που δεν πρόκειται να εισπραχθούν) ίσως ήταν μία λύση η επιβολή ποσού (πολύ μικρότερου από αυτό που οφείλεται και δεν πρόκειται ποτέ να προσδιορισθεί) εφάπαξ, εντός ορισμένης προθεσμίας, άλλως η επιβολή προστίμου, με απαγόρευση χορήγησης φορολογικής ενημερότητας, μέχρι την εξόφλησή του.
7. – άρθρο 9, Ο προσδιορισμός του Ε.Κ.Κ. ως Ν.Π.Ι.Δ., χωρίς να προσδιορίζονται οι διατάξεις στις οποίες υπάγεται, αφενός το υποβαθμίζει και αφετέρου θα δημιουργήσει πλείστα προβλήματα στη νομιμοποίηση και λειτουργία του. Σε ποιόν ανήκει? Προφανώς η κατάργηση της Γ.Σ., που προβλέπει το νομοσχέδιο, δεν επιτρέπει στους συντάκτες του, να ορίσουν, ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις των Α.Ε. πλην εκείνων που δεν προσάδουν στο δημόσιο χαρακτήρα του κ.λ.π. Όμως ένα Ν.Π.Ι.Δ., χωρίς διατάξεις και προσδιορισμό, είναι νομικό έκτρωμα που δεν μπορεί να έχει υπόσταση. Γιατί απολαύει «δικαστικών ατελειών και δικονομικών και ουσιαστικών προνομίων του Δημοσίου» αφού δεν προκύπτει ότι ανήκει στο Δημόσιο. Με τη συνταγματικότητα αυτής της νομικής μορφής ασχολήθηκε κανείς? Αν ασχοληθούν τα Δικαστήρια θα περάσει 10ετία. Στο μεταξύ διάστημα ποιό θα είναι το κύρος του Ε.Κ.Κ. και ποιες λύσεις θα μπορεί να δώσει? Το θέμα είναι σοβαρό.
8. – άρθρο 11. Πώς το Ελ. Δημ. θα επιχορηγεί, μέσα από τον προϋπολογισμό του, δηλ. τα χρήματα του ελληνικού λαού, ένα Ν.Π.Ι.Δ. που δεν του ανήκει? Πώς θα δοθούν χορηγίες και δωρεές, εάν δεν εξασφαλισθούν κίνητρα (φοροαπαλλαγές κ.λ.π.?). Θα μείνει, χωρίς πόρους.
9. -άρθρο 12 κ.λ.π Με τη διάρθρωση που προβλέπεται, όλη η δομή και λειτουργία του Ε.Κ.Κ., εξαρτάται από τον εκάστοτε Υπουργό Πολιτισμού, ο οποίος είναι αμφίβολο αν ξέρει πώς γίνεται μία ταινία ή αν βλέπει κινηματογράφο. Ο Υπ. διορίζει το Δ.Σ. Το Δ.Σ. (δηλ. οι διορισμένοι) λογοδοτεί στον Υπουργό!!! Η επαγγελία, ότι θα διορίζονται από τον εκάστοτε Υπ. «Πρόσωπα της ελληνικής και παγκόσμιας κιν/φίας» είναι, τουλάχιστον, αστεία. Με ποια κριτήρια? Ποια η συμμετοχή τους στο σημερινό «γίγνεσθαι»? Ποιος θα μεταφέρει την αγωνία και τα προβλήματα του ενεργού κιν/στη στο κέντρο λήψεως των αποφάσεων και χρηματοδότησης? Οι διορισμένοι από τον Υπουργό, των οποίων, μάλιστα η θητεία «ανανεώνεται», χωρίς συμμετοχή των ενδιαφερομένων, αλλά με απόφαση του Υπ/γού?.
Είναι γεγονός, ότι η Γ.Σ. όπως λειτούργησε, ήταν κακή εμπειρία. Όμως, πριν φθάσουμε στο σημείο να καταργήσουμε τη Γ.Σ. (δηλ. την γνώση, αγωνία, ενδιαφέρον του άμεσα ενδιαφερομένου, που είναι ο κάθε συντελεστής της παραγωγικής διαδικασίας) μήπως πρέπει να εξετασθεί η συγκρότησή της, από εκπροσώπους των ενδιαφερομένων, οι οποίοι όμως θα επιλέγονται με αντικειμενικά, όχι συνδικαλιστικά κριτήρια και θα προέρχονται από την ενεργή κιν/φία. Π.χ. να έχει συμμετάσχει σε τόσες ταινίες, στα τόσα τελευταία χρόνια. Οι χειρότεροι από τους ενεργούς του χώρου θα προσφέρουν καλύτερες υπηρεσίες από τα διορισμένα μέλη.Το καλύτερο δείγμα και αν δώσει ο σημερινός Υπουργός, ποιος εγγυάται για τον επόμενο. Με το σχέδιο νόμου, ένα διορισμένο παντοδύναμο Δ.Σ. αποφασίζει, χαράσσει πολιτική, δαπανά κατά την κρίση του και ελέγχει τον εαυτό του. Με την πρόβλεψη, η αποζημίωση των μελών του Δ.Σ. καθορίζεται για κάθε συνεδρίαση, σίγουρα θα έχει πολλές συνεδριάσεις.
Ο Γεν. Διευθυντής απλώς έχει διακοσμητικό χαρακτήρα και, υποθέτω, μεγάλο μισθό. Δεν μπορεί να κάνει ο,τιδήποτε αν δεν συμφωνεί το Δ.Σ.
Οι πολλές Διευθύνσεις μόνο σύγχυση θα δημιουργήσουν και ίσως παροδικά, λύσουν το πρόβλημα της ανεργίας σε κάποιο ποσοστό, με επιβάρυνση του Ε.Κ.Κ.
Είναι τραγικό, το 2010, να μη μπορείτε να ορίσετε εκπροσώπους, με επαγγελματικά κριτήρια και να ορίζετε το Δημόσιο υπερ-αφέντη σας. ΄Ισως είναι προτιμότερο να αφήσετε μόνοι σας, τις φιλοδοξίες για κινηματογράφο και να διορισθείτε στο Δημόσιο. Τουλάχιστον θα έχετε αποφασίσει ελεύθερα.
10. – Οι ταινίες μικρού μήκους, το σενάριο, η διασκευή λογοτεχνικών κειμένων κ.λ.π. μάλλον ξεχνιούνται.
11. -΄Ισως έπρεπε να υπάρξει πρόβλεψη για ατέλειες, για διευκόλυνση στα γυρίσματα από Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α., ένοπλες δυνάμεις κ.λ.π.
—————————————————————
η άνω καταχώρηση έγινε με την έγκριση της δικηγόρου Κας.Ξανθίππης Μουρίκη
ΣΠΥΡΟΣ Ν. ΤΑΡΑΒΗΡΑΣ
Σκηνοθέτης, Παραγωγός
Ιδρυτικό Μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Διπλωματούχος & Πρ. Αναπλ. Καθηγητής Σκηνοθεσίας & Σεναρίου και Μέλος της Συγκλήτου στην Ανωτάτη Κρατική Ακαδημία και Τηλεόρασης του Μονάχου
Με μεγάλη μου έκπληξη αλλά και προβληματισμό, διάβασα το νέο νομοσχέδιο για τον Κινηματογράφο, το οποίο εκφράζει, ότι χειρότερο μπορούσε να παρουσιαστεί σε μια δύσκολη και ύποπτη για τη χώρα περίοδο και απορώ πως ο Υπουργός δέχθηκε να το παρουσιάσει σαν δημιούργημά του.
Θα πρέπει να ισχύουν δύο περιπτώσεις. Η πρώτη είναι ότι υπάρχουν σαφείς εντολές από την Ε.Ε. για την διάλυση των Δημοσίων υπηρεσιών. Η δε δεύτερη ότι ο σύγχρονος Πολιτισμός διοικείται από ένα αόρατο σύστημα εξουσίας, στο οποίο υποτάσσεται η εκάστοτε πολιτική ηγεσία.
Έχω βγάλει τα δύο παραπάνω συμπεράσματα, γιατί την τελευταία εικοσαετία ασχολούμαι εντατικά με την δραστηριότητα και το νομοθετικό έργο του ΥΠΠΟ .
Το προς διαβούλευση προτεινόμενο νομοσχέδιο, παρέχει από την αρχή το τυρί και υποκρύπτει τη φάκα και χρησιμοποιώ αυτές τις εκφράσεις για να προφυλάξω τον Υπουργό, από τη παγίδα που στο παρελθόν έπεσαν οι προκάτοχοί του, αλλά και την κινηματογραφική κοινότητα, από τις συνέπειες που υπέστησαν οι άνθρωποι των Γραμμάτων, του Θεάτρου και του Χορού.
Τα παραπάνω τεκμηριώνω από τα αποτελέσματα δύο άλλων πανομοιότυπων νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου του ΕΚΕΒΙ και του ΕΚΕΘΕΧ που έχουν ναυαγήσει και μέχρι σήμερα μόνο προβλήματα έχουν δημιουργήσει και κανένα αξιόλογο έργο.
Στο νομοσχέδιο αυτό, για τον Υπουργό, δίνεται η δυνατότητα να διορίζει μερικούς ημετέρους και στους κινηματογραφιστές παρέχει, φρούδες ελπίδες για την ανάπτυξη του Κινηματογράφου.......... ....... .......... .............
Η βιασύνη για την κατάθεση του νομοσχεδίου οδηγεί σε ένα νόμο πλαίσιο που χωρίς κανόνες διαφάνειας, ισονομίας και ισοπολιτείας, διαμορφώνει δύο νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που διαχειρίζονται και διανέμουν κρατικό χρήμα, χωρίς όρους και προυποθέσεις και αφήνονται στον πατριωτισμό των ημετέρων, να συντάξουν τους εσωτερικούς κανονισμούς λειτουργίας.
Και από τα δύο νομικά πρόσωπα, εσκεμμένα έχουν αφαιρεθεί οι Γενικές Συνελεύσεις που μέχρι πρότινος υπήρχαν και κατά κάποιον τρόπο δινόταν η δυνατότητα να αναδειχθεί η κακοδιαχείριση, η διαπλοκή και η αδιαφάνεια.
Σε μια εποχή που όλα ανατρέπονται και ο πολιτικός και η πολιτική, στην συνείδηση του Ελληνικού λαού, έχουν την ευθύνη, για όλα αυτά που έγιναν μέχρι σήμερα, πρέπει ο Υπουργός να αποσύρει το νομοσχέδιο που θυμίζει το ύποπτο παρελθόν, για να αποδείξει, ότι οι σκοποί του, δεν είναι το βόλεμα των ημετέρων και η εκπλήρωση των πόθων κάποιων ομάδων που ελέγχουν το σύγχρονο Πολιτισμό, ενισχυμένες από τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ.
Με γνώμονα την πραγματική ανάπτυξη του Ελληνικού Κινηματογράφου, ένα νέο νομοσχέδιο στο οποίο θα συνθεθούν οι απόψεις της παρούσας διαβούλευσης και όλων των φορέων της κινηματογραφικής κοινότητας, θα αποτελέσει την μοναδική λύση στο χρόνιο πρόβλημα και θα διασφαλίζει τα κάτωθι:
1. Ορθολογιστική διαχείριση του Δημοσίου χρήματος.
2. Πολυδιάστατο Διοικητικό και οικονομικό έλεγχο.
3. Προκαθορισμένη Κινηματογραφική Πολιτική και Στρατηγική για την επόμενη δεκαετία.
4. Ενσωματωμένους κανονισμούς, με όρους, για τις επιχορηγήσεις, χρηματοδοτήσεις και κατανομές κονδυλιών.
5. Όρους και προϋποθέσεις, Δημοσίου, για τις συναλλαγές προς τρίτους.
6. Να διασφαλίζει την ισονομία, ισοπολιτεία και τις ίσες ευκαιρίες για όλους.
7. Να παρέχει και να εξασφαλίζει αναπτυξιακά κίνητρα.
8. Να εκφράζει την Πολιτιστική μας Κληρονομιά.
9. Να αποκλείει την συναλλαγή και τις παρέες.
Αυτές τις σκέψεις και τις προτάσεις εκφράζω με τη αισιοδοξία να βρουν την ανάλογη ανταπόκριση από τους έχοντας την ευθύνη.
Ευχαριστώ,
Βασίλειος Κανάκης.
Η συντριπτική πλειοψηφία των σκηνοθετών αδυνατεί να δημιουργήσει και να διανείμει το κινηματογραφικό της έργο. Παρόλα αυτά υπήρξαν πολλοί που στο προηγούμενο διάστημα έτρεφαν φρούδες ελπίδες πως μια κυβέρνηση εν μέσω κρίσης, θα μπορούσε να πάρει μέτρα για πραγματική ενίσχυση της εγχώριας κινηματογραφικής δημιουργίας, πολύ περισσότερο ανάπτυξης της. Πολλοί από αυτούς νοιώθουν βαθιά απογοήτευση και θυμό μετά με την δημοσιοποίηση του νέου σχεδίου νόμου για τον κινηματογράφο.
Το νομοσχέδιο που παρουσίασε ο υπουργός του Υ.ΠΟ.-.Τ. μας ξεκαθαρίζει από την αρχή ποιον θέλει να εξυπηρετήσει. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, τόσο το Κέντρο Κινηματόγραφου όσο και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, γίνονται νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. Ιδιωτικού δικαίου, όμως με κρατική επιχορήγηση!!!
..... ............... ............. .............
Το νομοσχέδιο απαγορεύει έστω και την ισχνή συμμετοχή των εκπροσώπων των σωματείων, στο Δ.Σ. του ΕΚΚ. Δηλαδή με άλλα λόγια ποινικοποιεί την συνδικαλιστική δράση των καλλιτεχνών αποκλείοντας τους από τις κρίσεις των ταινιών
......... .......... ........... .........
«Για σας ο κινηματογράφος είναι ένα θέαμα. Για μένα είναι σχεδόν μια αντίληψη του κόσμου. Ο κινηματογράφος είναι φορέας της κίνησης. Ο κινηματογράφος είναι τόλμη. Ο κινηματογράφος διαδίδει ιδέες».
Β. ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ
· 29 Οκτωβρίου 2010, 22:01 | ΤΑΚΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ
Τα νομοσχέδια εκφράζουν την τάση που κυριαρχεί, που έχει τη δύναμη με το μέρος της. Τώρα, όλα είναι ευνοϊκά για τις κοινωνίες και τον πολιτισμό των αγορών. Από την εποχή του Μάαστριχτ οι Αμερικανοί απαιτούσαν να εξαιρεθεί ο κινηματογράφος από τις ενισχύσεις ως πολιτιστικό προϊόν και να ενταχθεί στην ΓΚΑΤΤ. Να υπολογίζεται δηλαδή ως ένα εμπορικό προϊόν προς διακίνηση. Ολα καλά, λοιπόν. Η εξουσία έτσι τα βλέπει και αποφασίζει. Αλλά! Υπάρχει και ένα «αλλά»: Τον πολιτισμό δεν τον δημιουργούν οι νόμοι. Πιστεύω στη δυναμική της νέας γενιάς που έχει μια σημαντική επιπλέον βοήθεια: Τη σύγχρονη τεχνολογία. Ποτέ ο πολιτισμός δεν ήταν επιδοτούμενος. Ο πολιτισμός ήταν αποτέλεσμα της σκέψης, της διάθεσης, των ανθρώπων που τον παράγουν. Ο νέος ελληνικός κινηματογράφος που δημιουργήθηκε, διακρίθηκε, αποτέλεσε «στάτους» στον ελληνικό πολιτισμό, δεν ήταν ποτέ επιδοτούμενος. Το νομοσχέδιο λέει ότι το κράτος στηρίζει την ανάπτυξη του κινηματογράφου. Ποιου κινηματογράφου όμως; Θα ήταν πιο συνεπείς να πούνε του κινηματογράφου ως εμπορικού προϊόντος. Αλλά είναι ουτοπία να πιστεύουμε ότι μία χώρα μικρή και μια γλώσσα αποκλεισμένη μπορεί να ανταγωνιστεί μία επιθετική βιομηχανία, όπως αυτή των ΗΠΑ. Αρα το νομοσχέδιο έπρεπε να εκφράζει τα συμφέροντα της χώρας. Οχι μια μερίδα συμφερόντων αυτής της χώρας
· 29 Οκτωβρίου 2010, 19:22 | Σακελλαρίου Τάκης
......... ..........Η κατά τη γνώμη μου, έτσι, αντιδημοκρατική πρόθεση του σχεδίου νόμου έχει ιδιαίτερη συμβολική αξία, δεδομένης της σχέσης της κινηματογραφικής ταινίας με τη δραματουργία, η οποία γεννήθηκε μαζί, από και για τη δημοκρατία.
Αρκεί όμως ένας δημοκρατικός νόμος για μια αντίστοιχη, σωστή και κυρίως αποτελεσματική λειτουργία των θεσμών
,....... .........
................................................................................................................................ · 29 Οκτωβρίου 2010, 01:07 | Πάρης Καραγιώργος
................. ......... Γιατί λείπουν οι κανόνες προσδιορισμού των λειτουργών αυτής της τέχνης; των συνεχιστών της όποιας πολιτικής; Δεν φτάνει που καταργήθηκαν τα βραβεία ποιότητας από μία ακαδημία μή ακαδημαϊκών, που αλλάζει μορφή το ΕΚΚ και γίνεται ΕΚΚ(κάπως αλλιώς) και αντί για πάταξη της γραφειοκρατίας του ΕΚΚ και λοιπών, θα υπάρξουν 5-6 διευθύνσεις με διευθυντές δοτούς και όλοι με νέες αρμοδιότητες;
Όλων δε δοτών τα κριτήρια, τα τεκμήρια και τα πιστοποιητικά φαίνεται να είναι τα ίδια; παραθέτω:
“Αποτελείται από πρόσωπα που προέρχονται από το χώρο των Τεχνών, των Γραμμάτων και των Επιστημών ή που διαθέτουν αξιόλογη πείρα στη διοίκηση οργανισμών ή επιχειρήσεων”!! Για τον πρόεδρο και το ΔΣ! Δηλαδή ένας ζωγράφος, ένας ποιητής, ένας τραπεζίτης και ένας εφοπλιστής ή ένας επιχειρηματίας αλυσίδας καταστημάτων ή ένας πρώην διοικητής της ΔΕΗ……….!
Είναι φανερό ότι το πνεύμα του νόμου προσπαθεί να εκδιώξει συντελεστές
...... ........... .........
