Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΛΑΧΑΝΙΔΑΣ

Το ευρώ... αυτοκτονεί

Καταπληκτικό το εξώφυλλο του χθεσινού τεύχους του βρετανικού περιοδικού «Εκόνομιστ». Ενας κοστουμαρισμένος κύριος, που αντί για κεφάλι έχει ένα νόμισμα του ενός ευρώ, έχει στρέψει ένα περίστροφο προς τον κρόταφό του και ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει. «Μην το κάνεις!» είναι ο τίτλος του περιοδικού. Η αλήθεια είναι πως η απεικόνιση των πολιτικών κινδύνων που απειλούν το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα θα ήταν πιο πιστή στην πραγματικότητα αν το περίστροφο που ετοιμάζεται να τινάξει στον αέρα τα μυαλά του ευρώ το κρατούσε η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ. Η
πολιτική του Βερολίνου είναι αυτή που οδηγεί το ευρώ σε αδιέξοδο.
Καταρρέουν τα αναχώματα προστασίας του ευρώ. Ο «μηχανισμός προστασίας» ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ που έστησε η ΕΕ αποδεικνύεται ανεπαρκής για να....
αποκρούσει εν τη γενέσει τους τις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον των πιο αδύναμων χωρών της ευρωζώνης. Επεσε η Ιρλανδία, ετοιμάζεται η Πορτογαλία, σειρά παίρνει η Ισπανία, μπήκε πλέον στην ουρά και η Ιταλία, ακόμη και το Βέλγιο! Είναι προφανές ότι η γραμμή άμυνας με τα μνημόνια εξελίσσεται σε... μνημόσυνα για το ευρώ.

Σκληρό το δίλημμα: Θα παραμείνουν στο ευρώ οι χώρες που η μία μετά την άλλη οδηγούνται στη χρεοκοπία ή θα αναγκαστούν να επιστρέψουν στα εθνικά τους νομίσματα για να σωθούν; Η αμερικανική εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» θέτει το ζήτημα ωμά: «Αυτές οι χώρες θα θελήσουν να παραμείνουν σε μια ένωση, στην οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από φτωχές και δουλικές επαρχίες;» έγραψε χωρίς περιστροφές.

Λύση υπάρχει για το ευρώ. Λύση απλούστατη στη μορφή: Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να δανείζει απευθείας τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης και της ΕΕ! Να τους παρέχει δάνεια μακροχρόνια (δέκα ή περισσότερων ετών) με χαμηλό επιτόκιο της τάξης του 1% ή του 2%. Να δανείζει τις κυβερνήσεις απευθείας, όχι μέσω εμπορικών τραπεζών. Μέχρι τώρα η ΕΚΤ δανείζει τις εμπορικές τράπεζες με 1% και κατόπιν αυτές αγοράζουν κρατικά ομόλογα, απαιτώντας επιτόκια 4% ή 5% ή και υψηλότερα, «γδέρνοντας» τα κράτη! Στη συνέχεια καταθέτουν τα ομόλογα ως εγγύηση στην ΕΚΤ και ξαναπαίρνουν ισόποσα δάνεια με 1%!

Δανείζοντας τα κράτη απευθείας η ΕΚΤ τα καθιστά απρόσβλητα από κερδοσκοπικές επιθέσεις. Μειώνει δραστικά σε βάθος χρόνου το ύψος του δημόσιου χρέους, μεταφέροντάς το σταδιακά στην ΕΚΤ με χαμηλά επιτόκια. Περιορίζει την κοινωνική βαρβαρότητα των μέτρων λιτότητας που στραγγαλίζουν την οικονομία. Επιτρέπει την άσκηση κάποιας αναπτυξιακής πολιτικής και στις αδύναμες ευρωπαϊκές χώρες, η οποία αποτελεί τον μοναδικό δρόμο εξόδου από την κρίση και τη δυνατότητα αποπληρωμής των χρεών.

Εκδοση χρήματος σημαίνει ουσιαστικά αυτή η πολιτική. Αυτό που στη λαϊκή φαντασία περιγράφεται με τη φράση «η ΕΚΤ θα βάλει μπροστά τα τυπογραφεία της και θα τυπώνει ευρώ». Δεν πρόκειται για τίποτα πρωτότυπο. Αυτό κάνουν όλες οι κεντρικές τράπεζες όλων των ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου. Η αμερικανική FED, για παράδειγμα, έχει ήδη ρίξει στην αγορά το τελευταίο διάστημα πάνω από 700 δισεκατομμύρια δολάρια για να ενισχύσει την αμερικανική οικονομία. Μόνο η ΕΚΤ δεν το κάνει.

Οι Γερμανοί απαγορεύουν στην ΕΚΤ να «τυπώσει χρήμα». Της απαγορεύουν να αγοράζει απευθείας κρατικά ομόλογα των χωρών-μελών της ΕΕ. Τελικά, παίρνει η ΕΚΤ κρατικά ομόλογα, αλλά μέσω εμπορικών τραπεζών. Με τη διαδικασία που περιγράψαμε, μέσω της οποίας πλουτίζουν οι ιδιωτικές τράπεζες και χρεοκοπούν τα κράτη από τα τοκογλυφικά επιτόκια.

Το Βερολίνο αρνείται να αλλάξει πολιτική. Απαγορεύει για την ώρα ακόμη και την έκδοση ευρω-ομολόγων. «Η διαρ­κής εκτύπωση χρήματος δεν είναι λύση. Οι εκτυπωτικές μηχανές χρήματος δεν πρέπει να πέσουν στα χέρια των πολιτικών», δήλωσε αποφασιστικά ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας Ράινερ Μπρίντερλε. Αν συνεχίσουν έτσι, το ευρώ αποκλείεται να επιβιώσει στη σημερινή του μορφή.
Γιώργος Δελάστικ
http://citypress-gr.blogspot.com/2010/12/blog-post_95.html

Αναρτήθηκε από Κλεισθένης-Ιδεοπηγή

Ο Γιώργος ο Στοχαστής

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Ο Γιώργος ο Στοχαστής, όπως πάντα, ταξιδεύει. Από την λιβυκή έρημο στο Καζακστάν, μια με κελεμπία, μια με την γκιμναστιόρκα και καλπάκι, αμολάει τους στοχασμούς του στους ανύποπτους κι αδιάφορους ιθαγενείς.
Στην σκηνή του Καντάφι, η φιλήδονη νοσοκόμα παραπονέθηκε ότι ο Γιουνάν μουσαφίρης, που ‘λεγε κάτι ακατάληπτα για ηλεκτρονική πράσινη αποκολοκύνθωση, μύριζε σαν κάδος απορριμάτων αλλά τα «Νέα της Σαχάρας» ενημέρωσαν την Τζαμαχιρία, ότι όλη η πρωτεύουσα του Γιουνανιστάν μυρίζει σαν χωματερή. Ο Γιώργος περνώντας να πάρει καμμιά αλλαξιά, το μαύρο του κολάν και το διαστημικό γυαλί, είχε ανοίξει το παράθυρο του υβριδικού, όπως πήγαινε στο αεροδρόμιο και πήρε μυρωδιά. Ο αραβικός σοσιαλισμός όμως κατανοεί τα προβλήματα του ελληνικού νεοφιλεύθερου σοσιαλισμού στις λεπτομέρειες του προτσές.
Ο Τζώρτζι μπόϊ ασχολείται με την βαριά πολιτική φιλοσοφία, τα οράματα του, που μόνο όσοι μασουλάνε μεσκάλ και πίνουν μπάφο προυσαλίδικο, μπορούν να κατανοήσουν. Πως λέει το τραγουδάκι «πίνω μπάφους και παίζω προ» ή το παλιό καλό «πέντε μάγκες στον Περαία, έψαχναν να βρουν τεκέ»;
Ε, να τι είπε, ο τουρίστας ηγέτης μας, το άκουσα σήμερα στους φοβερούς «Αδιάβροχους» στο ραδιόφωνο του ΑΝΤΕΝΝΑ: «το Διαδίκτυο», είπε ο Στοχαστής, «είναι ο χώρος στον οποίο πλέον θα γεννιούνται και θα καταστρέφονται πολιτισμοί»….. Όχι δεν κάνω πλάκα, τον άκουσα με τ’ αυτιά μου. Αυτό πάει σετ, φούστα μπλούζα, με το «να εξανθρωπίσουμε την παγκοσμιοποίηση». Τι πίνεις ρε Πρόεδρε, τι πίνεις και δεν μας δίνεις, να μπούμε κι εμείς στο ρόλερ κόστερ του εγκεφάλου σου για να μοιραστούμε τον βραβευμένο στοχασμό σου;
Αυτό είναι σασπένς, έτσι;
Να περιπατείς εν κοιλάδι σκιάς θανάτου, μες τη μαύρη κρίση, και να ΄χεις οδηγό τον «νεραϊδοπαρμένο» του χωριού.
Το ξέρετε το μυστικό, δεν το ξέρετε; Μέσα στο ανώτατο σοβιέτ του μνημονιακού σοσιαλισμού τα συντρόφια δεν μιλάνε μεταξύ τους. Στα περισσότερα ζητήματα η χώρα πηγαίνει με τον αυτόματο πιλότο. Ο δε Γιώργος, εζήλωσε και ξεπέρασε τον Χατζηανέστη, τον οποίο, επαναλαμβάνω, θα ξαναντουφέκιζα ασμένως ακόμη και μόνος μου, με τον Gras του παππούλη μου. Εκείνος διοικούσε την τύφλα του από τα μετόπισθεν στη Σμύρνη, το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα είναι πιο προχωρημένο. Κυβερνάει τη χώρα από τις αίθουσες VIP των αεροδρομίων. Εν πτήσει από τον κόλπο της Σύρτης στον  Καύκασο στέλνει κανά SMS στον Αντιπρόεδρα, να δει αν έφαγε για βράδυ και τι κάνει η μάμμυ.
Στη χώρα του Στοχαστή οι άνθρωποι κόβουν το φόβο και το άγχος με το μαχαίρι, σαν πυκνό πούσι το χάραμα. Λένε ο ένας στον άλλο με μαύρο μάτι και  σταυρώνοντας τα χέρια «τί θα κάνουμε;», λες κι ο Sepp Dietrich με την Σωματοφυλακή του Αδόλφου μόλις πέρασαν το Κλειδί.
Στα οχυρά της Γραμμής Παπανδρέου όμως δεν είναι κανείς, έχουν πάει στα λιβάδια να παίξουν την πράσινη ανάπτυξη και αντιεξουσιαστικό μπιζ. Οι γερμαναράδες όμως έχουν πολύ βαρύ χέρι στο μπιζ.
Αδέρφια μην ακούτε που λέω ότι είναι νεραϊδοπαρμένος, πλάκα κάνω. Μακάρι να ήταν, θα είχε τουλάχιστον τον αυτοτελή ισχυρισμό του μειωμένου καταλογισμού όταν καθόταν στον πάγκο.
Ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Εργώδης αποδομητής.
Εντελώς παράλογα, ενάντια σε κάθε εθνικό συμφέρον βάζει πλάτη στους ισλαμοφασίστες του Ερντογάν, δίνοντας ανάσα ζωής στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.
Όμως τον τραμπούκο γείτονα μας ούτε να τον μυρίσουν δεν θέλουν οι γερμαναράδες. Τους σταματήσανε μια φορά στη Βιέννη οι Αυστριακοί, αυτή τη φορά θα τους σταματήσει το Βερολίνο. Και φυσικά ακόμη θ’ απορεί ο Σαρκοζί, γιατί δεν λέμε εμείς αυτά που λέει αυτός για τα θρασύτατα αλλά οικονομικώς νταβραντισμένα μεμέτια.
Ε, Γιώργο, δεν τους θέλει κανείς. Α, συγγνώμη: George dude, nobody wants them. Γκέγκε;
Λέτε ότι δεν ξέρει πως δεν μπορεί να αβαντάρει να γίνει μέλος μια χώρα που δεν αναγνωρίζει άλλη χώρα ήδη μέλος, και μάλιστα την Κύπρο; Ξέρει. Κανείς δεν τον παρασύρει, ούτε τ’ αδερφάκι του, ούτε ο τύπος με το λακαρισμένο μαλλί και το διδακτορικό που δεν κατέθεσε (Φον Παρά Τρίχα Δόκτωρ), ούτε κανείς.
Τι έχει κάνει, ξέρετε, για την συμμετοχή της Ελλάδας μαζί με την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο στην  εκμετάλλευση των τεραστίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, διπλάσιων της Αλάσκας κι εφάμιλλα της Σιβηρίας; Τίποτα, nada, nichts, nothing. To Υπουργείο Εξωτερικών παίζει τις λίλιζες, το Υπουργείο Ανάπτυξης Δια Βίου Μάθησης και Τρεις τον Κλαίγανε και Πέντε Τον Μοιρολογούσανε ή όπως διαολο το λένε, δεν μπορεί, είναι απασχολημένο με το πως θα μπούνε οι μεγαλοεκδότες στο…ΕΣΠΑ. Η δε Μπιρμπίλη, δεν ξέρω, φυσάει τις ανεμογεννήτριες για να γυρίσουν, έστω λίγο.
Αντιθέτως τα μεμέτια, επειδή από το Καστελόριζο μπορούν να πατήσουν και να βουτήξουν στο μέλι το βρώμικο από το αίμα τόσων λαών χέρι τους, κάνουν τα γνωστά δικά τους.
Παράλληλα ο Ερντογάν ο φίλος μας, που θέλει το καλό μας, πουσάρει αγρίως το κίνημα για την Φυσική (λέγε με Μεγάλη) Αλβανία και δίνει χρήμα και ποικίλη στήριξη στους Τσάμηδες. Θυμηθείτε το, μια ημέρα των ημερών θα έχουμε ντράβαλα. Εκτός από τα spreads υπάρχει κι ο UCC. Κατσαπλιάδικο ξεκατσαπιάδικο, λίγο ύπνο του δικαίου ακόμη, λίγη διάλυση παραπάνω και θα ‘ρθουν κι οι ναρκέμποροι – νταβαντζήδες που «σπρώχνουν» οι ισλαμοφασίστες της Άγκυρας, ν’ ανοίξουν το χορό.
Μικροί άνθρωποι σε μεγάλους καιρούς. Μας κυβερνάει ο κατιμάς της κοινωνίας μας, που ανάλωσε περισσότερη ενέργεια για να σπείρει τον πανικό, παρά για την ανάπτυξη της χώρας.
Έχουν κάνει τέτοια ζημιά στο ηθικό του κόσμου, που, ειλικρινά, πιστεύω πως αυτός θα είναι ο πρώτος κι απαιτητικότερος άθλος του Αντώνη Σαμαρά όταν έρθει η ώρα. Γιατί θα ‘ρθει.
Εν τω μεταξύ κατέβαινα, ρε παίδες, τη Συγγρού προχθές το πρωΐ που πήγαινα στ’ άγια χώματα, στον Περαία, κι είδα τα γραφεία της κόρης του πατέρας της, με κάτι μπιζιμπόντηδες κουστουμάτους απέξω, «παράγοντες» του εξαπτέρυγου ή της φρουράς, ποιος ξέρει. Τι είναι η ζωή, ε; Ξεκίνησε για πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ν.Δ. και πρώτη ελληνίδα Πρωθυπουργός και κατέληξε πρόεδρος στατιστικού λάθους. Τίποτα δεν είμαστε τελικά. Δυο χούφτες χώμα…

 πηγη

ΑΛΛΗΛΟΕΚΒΙΑΖΟΝΤΑΙ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ, ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.

Τελεσίγραφο από βιομηχάνους σε Χρυσοχοΐδη

«Φεύγουμε από τη χώρα»

Τελεσίγραφο στον υπουργό περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, για μεταφορά των εργοστασίων τους από την Ελλάδα σε άλλες χώρες εφόσον συνεχισθεί το κλίμα «εκφοβισμού» όπως το χαρακτηρίζουν από την πλευρά του υπουργείου δίνουν οι πολυεθνικές και όχι μόνο επιχειρήσεις.
Μετά από το κύμα φυγής αρκετών εμπορικών επιχειρήσεων από την χώρα από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση, η μια μετά την άλλη εταιρεία στέλνει μήνυμα στην κυβέρνηση ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για μείωση των τιμών, αφού αν μη τι άλλο η παραμονή στην ……………Ελλάδα στοιχίζει πολύ ακριβά.
Αν μη τι άλλο, η φορολογία είναι ιδιαιτέρως υψηλή, ενώ λόγω και της ύφεσης η κατανάλωση έχει πέσει δραματικά με αποτέλεσμα τα εργοστάσια να μην δουλεύουν στο 100% της δυναμικότητάς τους.
Την ίδια ώρα βαθαίνει η κόντρα μεταξύ των επιχειρήσεων και του υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας με αφορμή τις εξαγγελίες του υπουργού για μειώσεις τιμών μέχρι τα Χριστούγεννα. Μειώσεις τιμών τις οποίες όπως έχουν ήδη βγει και πει οι βιομήχανοι αδυνατούν να κάνουν, αφ ενός διότι δεν έχουν τα περιθώρια και αφ ετέρου διότι στην Ελλάδα αρκετά τους προϊόντα πωλούνται σε χαμηλότερες τιμές σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που έφεραν πρόσφατα στελέχη της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας για την τιμή πώλησης μιας μπύρας Amstel (κουτάκι) σε Ελλάδα και Ισπανία. Σύμφωνα με τους ίδιους η προ φόρων η τιμή στην Ελλάδα είναι χαμηλότερη απ’ ότι στην Ισπανία ενώ μετά τους φόρους η τιμή ξεπερνά κατά πολύ αυτή στην οποία πωλείται το συγκεκριμένο προϊόν στην Ισπανία.
πηγή
Αναρτήθηκε από  cretanpatriot

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ

Δεν θα είναι η δημοκρατικά θωρακισμένη χώρα, η οργανικά ενταγμένη στο άρμα της ανάπτυξης, με υπολογίσιμο ειδικό βάρος στη γεωπολιτική της θέση και με πολιτική υπόσταση στους διεθνείς οργανισμούς.

Όσο αληθινή είναι η λαϊκή ρήση που λέει πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», άλλο τόσο βάσιμη είναι και η πολιτική διαπίστωση που θεωρεί πως η ικανότητα και η αποφασιστικότητα στη διαχείριση της δυσκολίας ή της κρίσης, είναι οι παράγοντες που θα κρίνουν την αξιοπιστία, τη σοβαρότητα και το κύρος στην μετά την κρίση εποχή.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ελλάδα δυστυχώς – ελέω των άτολμων και υποταγμένων πολιτικών ηγεσιών της – όχι απλά δεν καμουφλάρισε τη λογική της «ψωροκώσταινας» που ήταν κυρίαρχη στα μυαλά αυτών των ηγεσιών, αλλά αντίθετα την έκανε παντιέρα, την παρουσίασε ως σύμβολο, και σε τελευταία ανάλυση ανέχθηκε τις πολιτικές της ηγεσίες ενώ αυτές εγκληματούσαν επιχειρώντας να ταυτίσουν τον ελληνικό λαό, με τον εαυτό τους, και να φορτώσουν στον Ελληνισμό την ψώρα που κιότευε τα δικά τους προσκυνημένα κεφάλια.

Η εθνικά διόλου περήφανη περίοδος που εγκαινίασε ο Σημίτης, μια περίοδος στην οποία κυριάρχησε ένα εκρηκτικό μίγμα ψεύδους, πολιτικής αυταπάτης, πλασματικής πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας και ντροπιαστικού ενδοτισμού, συνεχίζεται και σήμερα με εξελίξεις που έχουν προσλάβει πλέον τα χαρακτηριστικά ανθελληνικής καταιγίδας.

Το καινούριο στοιχείο, είναι πως σήμερα το γεωπολιτικό περιβάλλον έχει καταστεί πολυσύνθετο, και οι συνέπειες από την πολιτική ανεπάρκεια των κυβερνώντων σ αυτές τις συνθήκες, καθίστανται πλέον εκ των πραγμάτων εφιαλτικές.

Η διαχείριση της οικονομικής κρίσης – που δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία – και που σαφέστατα έβγαλε στην επιφάνεια με τρόπο εκρηκτικό, τις κακοδαιμονίες στις οποίες στηρίχθηκε και εδραιώθηκε το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα, έχει φέρει πλέον την Ελλάδα σ ένα κρίσιμο για το μέλλον της σταυροδρόμι.

Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις οξύνονται. Και όσο και αν συντηρούνται ακόμα σε επίπεδα «εμπορικού πολέμου», οι εξελίξεις παραμένουν απρόβλεπτες όσο και αντιφατικές. Μια τέτοια συλλογιστική έρχονται να την επιβεβαιώσουν τα «θερμά» επεισόδια μεταξύ ΚΙΝΑΣ και ΗΠΑ, τα «θερμά» μέτωπα μεταξύ ΗΠΑ και ΕΥΡΩΠΗΣ στον τομέα των εξοπλισμών, αλλά ακόμα και οι εγγενείς αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΑΓΓΛΙΑ και ΕΕ, και για την επιβολή στοιχειωδών κανόνων αναφορικά με τα κερδοσκοπικά παιχνίδια και την απόπειρα της πολιτικής χαλιναγώγησης των κρατικών οικονομιών.

Η ΕΕ με τη σειρά της τονώνει τις λογικές της κρατικής τρομοκρατίας και του υπερεθνικού μπαμπούλα των λαών, στοχεύοντας ευθέως όχι μόνο τις δημοκρατικές ελευθερίες αλλά και την ίδια την εθνική αξιοπρέπεια.
Οι διευρυνσιακές αναζητήσεις σε συνδυασμό με τις σχεδιαζόμενες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, δημιουργούν μια νέα κατάσταση. Πολλαπλά επικίνδυνη. Μέσα στην οποία απαιτείται αυξημένη πολιτική ευθύνη και εθνική επαγρύπνηση, την οποία δυστυχώς οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες δεν διαθέτουν.

Το μεγάλο πρόβλημα επομένως σ αυτές τις συνθήκες, δεν είναι μόνο οι διεθνώς κλιμακούμενες στρατηγικές και επιδιώξεις.

Αλλά ο συνδυασμός αυτών των εξελίξεων με ένα πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα που είναι ΑΠΡΟΘΥΜΟ και ΑΝΙΚΑΝΟ, ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΟ και ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟ, ΞΕΝΟΔΟΥΛΟ και ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟ, ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ και ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΝΙΚΑΝΟ ΝΑ ΧΑΡΑΞΕΙ πορεία Εθνικής Σωτηρίας.

Πρόκειται για ένα πολιτικό σύστημα που εχθρεύεται το λαό και τον ταπεινώνει. Τον περιθωριοποιεί και τον παροπλίζει, εν όψει σοβαρών εξελίξεων και καθοριστικών για το μέλλον του αλλαγών και γεωπολιτικών προκλήσεων.

Μέσα σ αυτό το διεθνές περιβάλλον, μέσα σ ένα κλίμα που κάθε άλλο παρά καθησυχαστικό θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς, η ελληνική κυβέρνηση έχοντας πλέον προσχωρήσει ανοικτά στο μπλοκ εκείνων που αντιστρατεύονται τους λαούς και έχοντας αποκαλύψει πλήρως τις ανθελληνικές διαθέσεις και προτεραιότητές της, προχώρησε σε τρία κατάπτυστα ατοπήματα.

1. Ομολόγησε και διακήρυξε απροκάλυπτα την εκχώρηση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, σε κέντρα εξωθεσμικά, σε κέντρα υπερεθνικά, αποδεικνύοντας το πόσο «ελάχιστη» πολιτικά είναι, και με πόσο μειωμένη εθνική συνείδηση και περηφάνια σκοπεύει να διαχειριστεί το μέλλον αυτού του τόπου, τους δύσκολους μήνες που έρχονται.

2. Προχώρησε στην εκχώρηση πολιτικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε εκατομμύρια αλλοεθνείς κατευθυνόμενους εισβολείς, δημιουργώντας έτσι την κοινωνική βάση πάνω στην οποία θα πατήσουν και θα καρποφορήσουν τα σχέδια των φονταμενταλιστών σε βάρος της εθνικής και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Κατέλυσε το Σύνταγμα και προσυπογράφει σταδιακά και την κατάργηση της ίδιας της Ελληνικής Δημοκρατίας.

3. Προχωρά με γοργούς ρυθμούς στο διαμελισμό της χώρας μέσω του «Καλλικράτη», δημιουργώντας έτσι τις θεσμικές, διοικητικές και κοινωνικές προϋποθέσεις προκειμένου να ευοδωθούν οι αλυτρωτικές – επεκτατικές επιδιώξεις αυτών που επιβουλεύονται το μέλλον του τόπου.

Και όλα τούτα, στην προοπτική ανεπίτρεπτων εθνικών υποχωρήσεων στα μεγάλα εθνικά προβλήματα που η ντε-φάκτο επίλυσή τους τίθεται επί τάπητος την επόμενη περίοδο.

Ο ελληνικός λαός επομένως, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα καλά οργανωμένο σχέδιο που στοχεύει ευθέως τον ίδιο και την Ελλάδα, και επιπροσθέτως έχει την ατυχία να έχει την πολιτική εξουσία μια κυβέρνηση πρόθυμη να το υλοποιήσει, αδίστακτα, ανερυθρίαστα, απροκάλυπτα, προκλητικά.

Η Ελλάδα λοιπόν της επόμενης μέρας στα μυαλά των ενορχηστρωτών αυτού του σχεδίου, θα είναι μια Ελλάδα της κρίσης και της εξαθλίωσης, όπου:

- Η φτώχεια και η εγκληματικότητα θα έχουν παραλύσει την κοινωνία.

- Το πλιάτσικο στα σπίτια και τις επιχειρήσεις της γειτονιάς θα είναι πρώτο ζήτημα στην ημερήσια διάταξη της καθημερινότητας μας.

- Οι οργανωμένες επιθέσεις των αλλοεθνών δε θα στοχεύουν μονάχα τη ζωή του Έλληνα πολίτη, αλλά θα στοχεύουν ευθέως τους θεσμούς, τη δομή της κοινωνίας, την ίδια την εθνική μας υπόσταση.

- Ο νόμος της ζούγκλας θα κυριαρχήσει παντού. Η νομιμότητα θα καταλυθεί και οι Έλληνες πολίτες αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούν να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες τους και τη ζωή τους.

Μέσα σ ένα τέτοιο χαώδες κλίμα που ετοιμάζουν, η εθνική και η εδαφική μας ακεραιότητα θα απειληθεί.

Οι απειλούντες ετοιμάζονται πυρετωδώς και ο κυβερνητικός θίασος περί άλλων τυρβάζει…

Η απάντηση σ όλα τούτα, δεν μπορεί να είναι μια μεροδούλι – μεροφάι πολιτική δράση.

Επιβάλλεται να είναι μια απάντηση πολιτικά συνολική και πολιτικά σωστά στοχευμένη.

Το να πέσει άμεσα αυτή η επικίνδυνη κυβέρνηση που δεν κάνει κανέναν μας περήφανο για τις επιλογές της, σαφέστατα και αποτελεί στόχο ύψιστης εθνικής σημασίας.

Αν όμως αυτός ό στόχος δε συνδυάζεται με την επιδίωξη για συνολική ανατροπή του πολιτικού συστήματος που γεννά και αναπαράγει τέτοιες κυβερνήσεις και τέτοιες πολιτικές, τότε θα είναι ένας στόχος – φούσκα, χωρίς αντίκρυσμα ουσιαστικό, χωρίς προοπτική, που μόνο σε εναλλαγή προσώπων θα μπορεί να οδηγήσει.

Το να μην καταστεί λοιπόν αυτή η αλλαγή, μια τυπική εναλλαγή προσώπων στο μοτίβο της ίδιας εγκληματικής πολιτικής, προϋποθέτει:

1. Πειστική ΣΥΝΟΛΙΚΗ εναλλακτική πολιτική πρόταση και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις. Πρόταση που θα στοχεύει το πολιτικό σύστημα και δε θα εξαντλείται στο ρετούς της διαχείρισής του.

2. Ξεσηκωμένο λαό, αποφασισμένο να μάχεται για τα δίκια του, σ έναν αγώνα που θα ενσωματώνει στοιχεία πατριωτισμού και θα αναδεικνύει τις κορυφαίες εθνικές μας υποθέσεις.
Αυτός ο λαός επομένως έχει ανάγκη να εμπνευστεί σ έναν αγώνα που δε θα είναι εφήμερος.
Σ έναν αγώνα που δε θα εξαγοράζεται με το πρώτο ξεροκόμματο στο μισθό.
Σ ένα αγώνα που θα φωτίζεται στην προοπτική μιας άλλης Ελλάδας και όχι απλά μιας επόμενης μέρας και ...βλέπουμε.

3. Αποφασισμένους και σωστά προσανατολισμένους ηγέτες, που δε θα καταγίνονται με μονομέρειες στη σκέψη και την πρακτική, που θα βλέπουν τη δυναμική στο κίνημα, θα την τονώνουν, θα την ενισχύουν, θα την μπολιάζουν και δε θα το αφορίζουν για τα λάθη και τις ανεπάρκειές του.
Που θα μπορούν να φανατίσουν δημιουργικά αυτό το λαό καταδεικνύοντας του ότι μπορεί και πρέπει να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, αφέντης στον τόπο του και κυρίαρχος στην πατρίδα των παιδιών του.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ... ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΑΣ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΤΟ ΓΑΝΤΙ.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ...

Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

Ο ΕΝΔΟΠΑΣΟΚΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΣ ΕΙΝΑΙ ΣΙΚΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΚΟΚΑΛΗΣ

Συνέβη και αυτό. Σε ένα απαξιωμένο κοινοβούλιο,
ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΜΙΑ ΣΑΠΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Κάποιοι χτίζουν φύλλα συκής, για να το παίξουν σωτήρες, σε ένα ξανά σάπιο αύριο.....
......Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Παπουτσής έχει το λόγο για επτά λεπτά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ:
Κύριε Υφυπουργέ, είμαι βέβαιος ότι κανείς μέσα στην Αίθουσα αυτή δεν θα ήθελα να βρίσκεται στη θέση ούτε στη δική σας ούτε στου Υπουργού. Και είμαι απόλυτα βέβαιος ότι όλοι οι συνάδελφοι, τουλάχιστον του ΠΑ.ΣΟ.Κ., συναισθάνονται τη μεγάλη ευθύνη την οποία έχετε αναλάβει. Αλλά θέλω να σας παρακαλέσω κάτι. Θέλω να σας παρακαλέσω να μην ξεχνάτε ούτε μία στιγμή τη μεγάλη ευθύνη που έχουμε εμείς οι Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η παράταξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προς την κοινωνία και τον κόσμο που μας εξέλεξε, προς την αγωνία των πολιτών, η οποία μας έχει φέρει εδώ και μας δίνει τη δύναμη και το δικαίωμα να απευθυνόμαστε σε εσάς, στην Κυβέρνηση, παντού, προβάλλοντας τα δικά τους αιτήματα. Ακριβώς αυτή τη δική τους αγωνία για τη ζωή. Και ως εκ τούτου, θέλω να σας παρακαλέσω, στο μέλλον να μην επιχειρείτε να απαντάτε στις δικές μας αγωνίες με διάφορα ιδεολογήματα και φιλοσοφίες και διλήμματα, τα οποία μπορούσε να απαντήσει μόνο η Financial Times. Αυτό το δίλημμα, δηλαδή, ανάμεσα στην ανάπτυξη και στην ύφεση. Κύριε Υφυπουργέ, ο Υπουργός σας και ο Πρωθυπουργός, όπως γνωρίζετε και οι πάντες, έχουν αναγνωρίσει ότι τα μέτρα αυτά εάν δεν συνοδευτούν άμεσα με φορολογικά μέτρα, τα οποία έχετε καθυστερήσει, άμεσα με μία δέσμη αναπτυξιακών μέτρων, τα οποία, επίσης, έχετε καθυστερήσει, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην ύφεση, γιατί σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να λειτουργήσει η οικονομία. Και επιπλέον, οφείλετε να μην ξεχνάτε ούτε για μία στιγμή ότι σε αυτή τη θέση στην οποία εσείς κάθεστε, έχουν καθίσει διαπρεπείς πολιτικοί, προερχόμενοι από την παράταξή μας, δίνοντας τον αγώνα τους και τη ζωή τους, ακριβώς υπερασπίζοντας τις ιδέες της ανάπτυξης και της κοινωνικής δικαιοσύνης, της συνοχής και της αλληλεγγύης στην κοινωνία. Και αυτές τις αρχές συνεχίζουμε να τις υποστηρίζουμε, γιατί αυτή είναι η δέσμευση μας προς τον ελληνικό λαό, που μας έφερε στο Κοινοβούλιο με μεγάλη πλειοψηφία στην Ελληνική Βουλή και εσάς στη θέση του Υπουργού. Παρακαλώ, λοιπόν, άλλη φορά να μην ξεχνάτε αυτό το πλαίσιο. Οι αγορές είναι αγορές. Οι δανειστές είναι δανειστές.
Ξέρετε κανένα δανειστή, ο οποίος είναι τοκογλύφος, διεθνής, λέει, τοκογλύφος, αλλά και εγχώριος τοκογλύφος, να ενδιαφέρεται να σωθεί αυτός που τον δανείζει;
Ξέρετε κανέναν ο οποίος να ενδιαφέρεται για την ανάπτυξή του και για να σταθεί στα πόδια του; Εκείνο που τον ενδιαφέρει, είναι πώς θα τον γονατίσει για να του πάρει περισσότερα από την περιουσία του, από τη ζωή του. Τι είναι αυτά που ακούμε εδώ;
Σε ποια Κυβέρνηση νομίζετε ότι είστε Υφυπουργός;
Επαναλαμβάνω, οι δανειστές είναι μία πραγματικότητα σε ολόκληρη την υφήλιο. Δεν υπάρχει, όμως, καμία χώρα, η οποία να λειτουργεί χωρίς ελλείμματα. Δεν υπάρχει καμία χώρα, η οποία να λειτουργεί χωρίς χρέος. Και εδώ, είμαστε μία χώρα με απόλυτη ευθύνη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία είμαστε ισότιμο μέλος. Έχουμε εμείς την ευθύνη για την προστασία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος, όπως και οι Γερμανοί και οι Γάλλοι και οι Ιταλοί.
(SS)