Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καπιταλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καπιταλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΦΙΛΟ: ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΝ “Michael Design”

“Ελεύθερες” Οικονομίες = Υπόδουλοι Άνθρωποι
Η αξία είναι μια υποκειμενική έννοια που απορρέει και καθορίζεται από την ανθρώπινη αντίληψη. Το κάθε τι, προσλαμβάνει την υποκειμενική αξία που του προσδίδουν οι άνθρωποι σύμφωνα με την αντίληψη τους. Οποιοδήποτε αγαθό λέμε ότι αξίζει, αξίζει επειδή έτσι πιστεύουμε. Η γενική αξιολόγηση των αγαθών σε μια κοινωνία, καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, σύμφωνα πάντα με το γενικό αντιληπτικό επίπεδο και τους απώτερους σκοπούς της κοινωνίας. Αν θεωρηθούν ως βασικοί σκοποί μιας κοινωνίας, η επιβίωση και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των μελών της, μπορούμε να καθορίσουμε ανάλογα και τους βασικούς γνώμονες αξιολόγησης των αγαθών αυτής της κοινωνίας. Με αυτούς τους σκοπούς υπόψιν, οι βασικοί γνώμονες αξιολόγησης των αγαθών αυτής της κοινωνίας, είναι η αναγκαιότητα τους για την ανθρώπινη επιβίωση, η πρακτική συμβολή τους στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, ο ανθρώπινος μόχθος που απαιτείται για την παραγωγή τους, καθώς και η σπανιότητα τους.
Θεωρητικά η αξία ενός αγαθού καθορίζεται πρωτίστως από την αναγκαιότητα του όσον αφορά την επιβίωση. Ένας άλλος βασικός παράγοντας που προσδίδει αξία σε ένα αγαθό είναι η αφθονία ή η σπανιότητα του. Για παράδειγμα, τι είναι αυτό – πέρα από τις φυσικές ιδιότητες – που καθιστά τα διαμάντια τόσο πολύτιμα; Κατά βάση είναι η σπανιότητα τους. Αν τα διαμάντια υπήρχαν σε μεγάλη αφθονία παντού, προφανώς δεν θα θεωρούνταν τόσο πολύτιμα.
Κατά βάση είναι η σπανιότητα τους. Αν τα διαμάντια υπήρχαν σε μεγάλη αφθονία παντού, προφανώς δεν θα θεωρούνταν τόσο πολύτιμα. Οι ανθρώπινες κοινωνίες εν γένει, τείνουν να εκτιμούν κάποιο αγαθό μόνο υπό συνθήκες δεδομένης έλλειψης του. Σε αντιπαραβολή, τείνουν να μην εκτιμούν ως πολύτιμα τα αγαθά που αφθονούν, άσχετα από την αναγκαιότητα τους για την επιβίωση. Για παράδειγμα αρκεί να αναλογιστούμε την έκφραση “αέρας κοπανιστός”, που προσδιορίζει κάτι το ευτελές. Αντιλαμβανόμαστε έτσι ότι ο ατμοσφαιρικός αέρας θεωρείται γενικά ως αγαθό μηδαμινής αξίας. Παραγνωρίζεται βέβαια το γεγονός ότι χωρίς τον ατμοσφαιρικό αέρα ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει για παραπάνω από ελάχιστα λεπτά ή δευτερόλεπτα. Από άποψη επιβίωσης ο ατμοσφαιρικός αέρας είναι ίσως το πολυτιμότερο αγαθό, όμως θεωρείται ως κάτι το ευτελές επειδή δεν είναι σπάνιος. Η ίδια ακριβώς αντίληψη ισχύει και για το δεύτερο στην λίστα με τα αναγκαιότερα αγαθά επιβίωσης, το νερό. Λόγο της αφθονίας του νερού σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, οι κάτοικοι αυτών των περιοχών αντιλαμβάνονται το νερό ως ένα αγαθό ελάχιστης αξίας. Η κατάσταση όμως είναι τελείως διαφορετική σε ορισμένες υπανάπτυκτες περιοχές όπου το νερό είναι δυσεύρετο, καθώς από την εξασφάλιση του εξαρτάται η ίδια η επιβίωση. Οπότε η αξιολόγηση ενός αγαθού από τον άνθρωπο συναρτάτε και από τις εκάστοτε συνθήκες. Μπορούμε για παράδειγμα να αναλογιστούμε τι θα θεωρούσε πολυτιμότερο ένας άνθρωπος που βρισκόταν ξαφνικά στην μέση μιας αχανούς άνυδρης ερήμου; Ένα σεντούκι με διαμάντια ή ένα μπουκάλι νερό;
Η ζήτηση και κατά συνέπεια η αξιολόγηση των διαφόρων αγαθών από ένα κοινωνικό σύνολο, αντικατοπτρίζει αφενός τις ανάγκες και αφετέρου τις προτεραιότητες............... .................. .................... .......................
Περισσότερα στο Michael Design
Αναρτήθηκε από ΜπαρμπαΝίκος

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΩΛΟΣ ΚΑΙ ΒΡΑΚΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΟΛΟΓΙΑΣ - ΤΟΥΣ ΑΡΝΟΥΜΑΙ.....


............ΤΟΥΣ ΑΡΝΟΥΜΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΣΕ 25 ΧΡΟΝΙΑ, ΝΑ ΤΡΙΠΛΑΣΙΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΥΠΟΥΣ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ
ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΣΤΕΣ

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ (ΚΛΕΜΕΝΩΝ) ΖΗΜΙΩΝ

Βασικές αρχές πολιτικής οικονομίας
Αναλυτικά...>>>

Πίσω, γορίλες
Του Άγγελου Τσέκερη Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/02/2010

«Όταν πρέπει να δανειστείς περίπου 40 δισ. ευρώ από τις αγορές τους επόμενους μήνες, οφείλεις να κάνεις προσαρμογές. Οι διεθνείς αγορές έχουν τους κανόνες τους. Οι κανόνες αυτοί πολλές φορές είναι κανόνες άγριοι… Δυστυχώς, έτσι είναι τα πράγματα.» Αυτά είπε ο υπουργός Οικονομίας, κ. Παπακωνσταντίνου, για να δικαιολογήσει την αιφνίδια κυβερνητική απόφαση για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ούτε λοιπόν βιωσιμότητα του ασφαλιστικού, ούτε «νοικοκύρεμα», ούτε τίποτα. Μόνο κυνισμός. Αυξάνουμε τα όρια συνταξιοδότησης γιατί έτσι γουστάρουν οι «αγορές». Οι οποίες φυσικά δεν πρόκειται να χορτάσουν. Αμέσως μετά θα ζητήσουν και άλλα. Και η κυβέρνηση διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι είναι διατεθειμένη να τα δώσει.

Εξ ίσου κυνικός είναι και ο κ. Προβόπουλος. «Οι πιστωτές μας θεωρούν ότι πρέπει να κινηθούμε πολύ πιο γρήγορα, πολύ πιο αποφασιστικά, με πολύ μεγαλύτερη τόλμη κι αυτό αντανακλάται στα spreads…», δήλωσε επισκεπτόμενος τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και εμείς, άφωνοι στον καναπέ, είδαμε πόσο αποφασισμένος, τολμηρός και γρήγορος μπορεί να είναι με τις ζωές των άλλων ένας άνθρωπος που βγάζει 4 εκ. ευρώ τον χρόνο, και μάλιστα αυτοτελώς φορολογούμενα. Για την ακρίβεια 4.051.949, σύμφωνα με στοιχεία που κοινοποίησε ο Ν. Χουντής στον Ζαν Κλοντ Τρισέ.

Αν υπήρχε Θεός, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έπρεπε να πιάσει τον κ. Προβόπουλο από τον γιακά και να τον πετάξει έξω, εκεί μπροστά στις κάμερες. Και να του πει να μην ξαναπατήσει το πόδι του, αν δεν πληρώσει τουλάχιστον τα 60 εκ. ευρώ με τα οποία η Τράπεζα της Ελλάδος έχει φεσώσει το ΙΚΑ. Για να μην πούμε για τα 154 εκ. που χρωστάει η Εθνική, τα 127 εκ. που χρωστάει η Αγροτική και πάει λέγοντας, χρέη που δημιουργήθηκαν μόνο τα πέντε τελευταία χρόνια. Και ύστερα να βγει ο επικεφαλής του τραπεζικού συστήματος να μιλήσει, εκ μέρους των ραντιέρηδων, για αποφασιστικές, θαρραλέες και τολμηρές μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό.

Τώρα που είπαμε τράπεζες… Τα λεφτά που πήραν από το ελληνικό κράτος για να δανείσουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, τα ξαναδάνεισαν στο ελληνικό κράτος με επιτόκιο 5%. Και με τα ομόλογα που πήραν, δανείστηκαν από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με επιτόκιο 1%. Τα κέρδη από αυτή τη μπίζνα υπολογίζονται σε 1,6 δισ. ευρώ, ζεστό χρήμα των Ελλήνων φορολογουμένων. Και από πάνω έρχονται σήμερα και λένε ότι «οι δυσμενείς συνθήκες» τις υποχρεώνουν να μειώσουν τη χορήγηση δανείων και να αυξήσουν τα επιτόκια δανεισμού. Έχουν να υπερασπιστούν και τις παράνομες χρεώσεις από τη λαϊκιστική επίθεση. Α, μην το ξεχνάμε. Όλες αυτές οι φάτσες έχουν τα σπίτια τους, τα αυτοκίνητά τους και τα κότερά τους σε off shore εταιρείες και ουσιαστικά δεν φορολογούνται.

Ύστερα έρχονται εκλεκτοί συνάδελφοι, όπως ο κ. Πρετεντέρης, και μας αναλύουν γιατί είναι προφανές ότι αυτή η κατάσταση απαιτεί πάγωμα μισθών. Και αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα, που θα εκτινάξει τις τιμές μέσα σε περίοδο οικονομικής ύφεσης και θα ανεβάσει σημαντικά τη ζήτηση για σκουπίδια στις λαϊκές. Αλλά, κυρίως, γιατί χρειάζεται να προχωρήσουν οι «θαρραλέες μεταρρυθμίσεις», που θα βγάζουν τον κόσμο στη σύνταξη στα 67 του χρόνια και θα επιτρέπουν σε έναν υπάλληλο super market να δουλεύει 20 ώρες, να πληρώνεται 8 και να απολύεται χωρίς αποζημίωση. Συμφωνεί από το διπλανό παράθυρο ο κ. Καψής, έξαλλος με το θράσος ορισμένων ανθρώπων να θέλουν να ζουν από τη δουλειά τους, την ώρα που τα δημοσιονομικά μας είναι άθλια, ειδικές κοινωνικές κατηγορίες απολαμβάνουν εξοργιστικών προνομίων, και οι αγορές διψάνε για χρήμα.

Και το χρήμα αυτό το ψάχνουν σε ανθρώπους που ζουν με 500 ή 700 ή έστω και 1.000 ευρώ. Εναλλακτικά σχέδια δεν υπάρχουν. Θα βρεθούν όμως, αν αυτός ο κόσμος κατεβεί στους δρόμους. Όχι μόνο για 100 ευρώ παραπάνω. Αλλά για να μην υποτιμάται τόσο χυδαία η νοημοσύνη και η αξιοπρέπειά του.

Αναρτήθηκε από ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ