Τα κάλαντα της Λευτεριάς

Παραμονή της Γέννησης του Χριστού,

Παραμονή  Γέννησης της απόλυτης έκφρασης της έννοιας  ΘΥΣΙΑ,

Απευθύνομαι με το Χριστουγεννιάτικο τρίγωνο της ελαχιστότητάς μου και με τα φτωχά μου Ελληνικά, σε όλους και όλες εσάς που ακόμα αναπνέετε ΕΛΕΥΘΕΡΑ.

Απευθύνομαι σε όσους δεν επέλεξαν την πολιτική και ιδεολογική πολυχρωμία, σε όσους δεν αντέχουν να χαρακτηρίζονται πολίτες Beneton, σε εκείνους που δεν επέλεξαν την εγωιστική ραστώνη, την πολυ-πολιτισμική νοητική τύφλωση.

Απευθύνομαι στους μονοδιάστατους, μονοχρωματικούς και συμπαγείς Έλληνες και Ελληνίδες, που νοιώθουν την υποχρέωση αλλά και την τιμή να  υπηρετούν το ένα και μοναδικό χρώμα που τους αρμόζει

Το Γαλανόλευκο της Ελευθερίας!!!!!

Η  Εξέγερση έχει ξεκινήσει!!!!!

Παντού, όπου χτυπά Ελεύθερη Ελληνική καρδιά, η εξέγερση φουντώνει μέρα με την μέρα. Άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις, εργάτες, μαθητές, φοιτητές, νομικοί, μητροπολίτες, ένστολοι, υπάλληλοι, δημοσιογράφοι,  επιστήμονες, άνθρωποι των Τεχνών, Ακαδημαϊκοί, όλοι εξεγείρονται κατά της αδυσώπητης και φασιστικής Νέας Τάξης.

Σε όλα τα σημεία του Ελεύθερου Ελληνισμού, κάθε μέρα, η καρδιά της κυράς της Ρω, συντροφεύει την έπαρση της σημαίας μας.

Αυτό ήταν και το σημαντικότερο  νόημα της τιμημένης ζωής της.

Η συνεχής και αδιάλειπτη έπαρση του Ελληνισμού

Η συνεχής και αδιάλειπτη έπαρση της Ελευθερίας

Ας μην αναρωτιόμαστε ποιος και πως θα κυβερνήσει αυτά τα άγια χώματα, αυτές τις ελεύθερες ψυχές. Ούτε ο Κολοκοτρώνης ούτε ο Καραϊσκάκης, ούτε ο Μακρυγιάννης έγιναν πρωθυπουργοί. Και ούτε να ανησυχούμε και να μουρμουράμε για έλλειψη ηγετών, σε τούτη την  επικείμενη Δύση της Ελευθερίας του λαού μας, αλλά και των άλλων λαών.

Έχουμε ηγέτες,

Τους γνωρίσαμε και τους γνωρίζουμε καθημερινά μέσα από την λυσσαλέα αντίσταση που προβάλλουν, μέσα από τις πράξεις αυταπάρνησης που αφήνουν κληρονομιά σε όλους μας.

Θα ήταν άδικο να τους αφαιρούσαμε την λεβεντιά, την ανδρεία και την πίστη τους για την τελική νίκη.

Θα ήταν άδικο να ξεχνούσαμε την θυσία τους.

Ας μην γελιόμαστε, ότι αυτές οι μάχες θα είναι χωρίς απώλειες. Όποιοι έχουν ήδη μπει στον Αγώνα αλλά και αυτοί που πρόκειται να μπουν, θα πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους νεκρούς.

Έτσι κι αλλιώς οι Παγκόσμιοι στοχαστές του Τίποτα,  έχουν ήδη αποφασίσει ότι αρκετοί από εμάς  ζημιώνουν τα κέρδη τους. Έχουν ήδη αποφασίσει επίσημα και με έγγραφα, τον πνευματικό και βιολογικό θάνατό μας. Και αυτό ήταν ένα σημαντικό λάθος τους.

Αυτός που θεωρεί τον εαυτό του νεκρό, ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΠΙΑ!!!!!

Λέτε να φοβήθηκε τον θάνατο η Νικοπούλου, ο Τενέζος, ο Χαραλαμπόπουλος, ο Ανδρεάκος, ο Θοδωράκης, ο Σεραφείμ και τόσοι άλλοι ;

Λέτε να φοβήθηκε τον θάνατο αυτός ο Ρουμάνος που έπεσε μέσα στη Βουλή ;

Τους ξεφτίλισε τον υποτιθέμενο ναό τους, το Κοινοβούλιο των Αποφάσεών τους. Με μια πράξη αυτοθυσίας και απόλυτου Συμβολισμού, τους ανάγκασε σε άτακτη υποχώρηση, σε παραδοχή της κατωτερότητας  της άθλιας ζωής τους.

 Έντρομοι, άναυδοι,  κοίταζαν το Μεγαλείο που διαδραματίστηκε μέσα στο Άβατο της Αχυρένιας Οχύρωσής τους.

Κι αν εδώ ο Χατζηδάκης σημαδεύτηκε για όλη του την ζωή, οι Ρουμάνοι βουλευτές, ΟΛΟΙ τους, υποκλίθηκαν στην ανωτερότητα της ΘΥΣΙΑΣ, γιατί αυτοί όπως και οι δικοί μας βουλευτές, εκτός κάποιων εξαιρέσεων, είναι ΔΕΙΛΟΙ και η λέξη ΘΥΣΙΑ, τους είναι άγνωστη.

Σε μας, δεν ανήκει η ΦΟΒΟΣ

Σε μας, δεν ανήκει ο ΗΤΤΑ

Σε μας, δεν ανήκει η ΔΕΙΛΙΑ

ΣΕ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, ΑΝΗΚΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!!!

Ένας συνοδοιπόρος --- στη DustOfRoad

Ο ...¨ΚΗΦΗΝΙΣΜΟΣ" ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣΤΙΖΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΝΕΟΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ - ΤΟ ΔΙΟΡΘΩΜΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΧΑΪΔΕΥΟΥΜΕ ΑΥΤΙΑ

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ Α-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ!
ΚΗΦΗΝΕΙΟΝ  "Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ"
αρώστια διόρθωμμα Βαρυσήμαντο και βαθυστόχαστο άρθρο που αντικατοπτρίζει μια θλιβερή, δυστυχώς για την Ελλάδα και τους Έλληνες, πραγματικότητα. Αν δεν αντιδράσουμε εγκαίρως, είμαστε χαμένοι ως ιστορικός λαός και χώρα.

======================================================================

Κηφηνείον «Η Ωραία Ελλάς»

του Σαράντου Καργάκου, Συγγραφέως - Φιλολόγου - Ιστορικού

Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ καί τριάντα χρόνια είναι η ...εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδόθησαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε καί διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές...

Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» πού κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή πού ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής πού έδειχνε αριστερά καί πήγαινε δεξιά καί τούμπαλιν. Γι\' αυτό τουμπάραμε... Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, πού δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πώς η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν.

Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ\' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό καί υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη καί στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη καί διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις καί ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής καί χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, πού πιστεύουν ότι τα παιδιά καί μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες πού είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ\' όλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής καί δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, πού όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ\' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα καί το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας καί η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία καί την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τί να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης καί των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό καί πιο μεγάλο. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια καί πού θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Καί το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό καί ως λόγος καί ως περιεχόμενο.

Καί τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» πού πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική καί τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πώς δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία πού προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα πού προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα καί στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί καί μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια καί οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα πού μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -καί μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές καί δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες πού ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- πού προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη καί του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς καί Ουκρανούς. Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών πού την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων πού την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία πού ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική καί την αγροτική τάξη. Στήν πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» καί υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις καί τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», οπού «μπαγιαντέρες» κάθε λογής καί φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, πού έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Καί που να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flen-tium (-κοιλάς κλαυθμώνων) καί θα κινείται quasi osculaturium inter flen-tium (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως καί οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας πού θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως καί την παιδεία πού εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, πού τα κουράζει με την παπαγαλία καί το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη καί η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη πού τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά! Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες καί θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, πού, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά πού λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», πού πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα πού οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απ\' έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» καί οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ\' αποκλειστικότητα από ξένους. Στίς οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σέ λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων πού κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών πού θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη καί τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, πού δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν πού προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» καί πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, πού πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου πού χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...

Λυπάμαι πού θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές καί τα ΜΜΕ σακάτεψαν καί σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματα της -δικαιώματα στην τεμπελιά- καί ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.

Αναρτήθηκε από  astroncomputers

ΕΞΕΓΕΡΣΗ, ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ

Ξαστερια

Check out this SlideShare Presentation:

Ξαστερια

View more presentations from guest913466. Από Ανώνυμο

ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ... 21-22 ΦΛΕΒΑΡΗ 1973: "ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΑΙ ΤΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΝΑ....."

37 Χρόνια από την κατάληψη της Νομικής
“Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στ’ όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση:
α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών,
β) του πανεπιστημιακού ασύλου,
γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων”

«Τρεις χιλιάδες φοιτηταί ­ ως μετέδωσε το Ασσοσιέιτεντ Πρες ­ παρέμειναν και πέραν του μεσονυκτίου εντός του κτιρίου τ ου Πανεπιστημίου επί των οδών Σίνα, Σόλωνος και Μασσαλίας, εις εκδήλωσιν διαμαρτυρίας διά την άρσιν των αναστολών κατατάξεως των συναδέλφων των. Έξω του κτιρίου διενυκτέρευσαν επίσης ισχυραί αστυνομικαί δυνάμεις, αφού προηγουμένως διέλυσαν μικροσυγκεντρώσεις άλλων και αντιφρονούντων φοιτητών εις τας γύρω παρόδους»,
Το ΒΗΜΑ, 22 Φλεβάρη 1973

Αναρτήθηκε από σίβυλλα
===================================

Σήμερα τα παιδιά μας, έχουν χίλιους λόγους παραπάνω, για να πραγματοποιήσουν κατάληψη της "Βουλής" και του "Προεδρικού Μεγάρου".
Το χρωστούν στον εαυτό τους και στα δικά τους παιδιά και θα μας έχουν στο πλευρό τους.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΣΤΗ ΠΙΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΔΙΟΔΙΑ

ΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΙΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΔΙΟΔΙΑ ΑΙΓΙΝΙΟΥ
Ξεσηκώθηκε ο λαός της Πιερίας κατά των διοδίων μετά την προκλητική απόφαση της ΑΙΓΑΙΟΝ ΑΕ να επαναλειτουργήσει τους σταθμούς της Λεπτοκαρυάς και του Αιγινίου τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται κομμένη στα δύο από τις
κατολισθήσεις στα Τέμπη και χθες το βράδυ εκατοντάδες πολίτες σε μια δυναμική πορεία ενός μεγάλου κομβόι αποτελούμενο από μεγάλα και μικρά οχήματα κατέφτασαν στην περιοχή των νέων διοδίων Αιγινίου και τα κατέλαβαν.
Οι καταληψίες άφησαν ανοιχτή μόνο μία λωρίδα, από όπου διέρχονταν οι οδηγοί χωρίς να πληρώνουν.
Μετά από αυτή τη δυναμική επέμβαση η εταιρία ΑΙΓΑΙΟΝ ΑΕ εξέδωσε ανακοίνωση, όπου αναφέρεται ότι η λειτουργία των διοδίων Αιγινίου αναστέλλεται επ' αορίστου. Το αίτημα των καταληψιών είναι ένα και μοναδικό : η κατάργηση των νέων διοδίων Αιγινίου.
Αναρτήθηκε από ΛΕΥΤΕΡΙΑ

ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.

O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK Α.Σκευοφύλαξ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου μιλάει πρώτη φορά για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973

Η εφημερίδα “ΒΗΜΑ” στις 9/11/2003 δημοσίευσε μια συνέντευξη “εξομολόγηση” του ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ-ΟΔΗΓΟΥ TOY TANK Α.Σκευοφύλαξ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου.
O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK Α.Σκευοφύλαξ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρωτη φορα για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973:

Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα στις 17 Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν 5 άρματα. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο. Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο.

Ενα τέταρτο πριν από τις 3 το πρωί της 17 Νοεμβρίου ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει.
Παρά τον πόνο και την αγωνία τους να φύγουν να γλιτώσουν την ζωή τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ' όσα τους κάναμε... Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..» «ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ' AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ' AYTO ΠΟΥ EKANA. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους "μαυροσκούφηδες", στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ημουν 20 χρονών... Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».
www.sfedona.gr/
Αναρτήθηκε από ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ - Φονευθέντων εις τους πέριξ του Πολυτεχνείου χώρους κατά τα γεγονότα της 17-11-1973............

Μόνο για την Ιστορία.
Για να μη λέμε, ακόμα και σήμερα......
ΝΕΚΡΟΙ...??? Ποιοι νεκροί.....
Υπήρξαν νεκροί και ήσαν ήρωες, γιατί είχαν το κουράγιο, να αντισταθούν, στο τότε σάπιο καθεστώς........
Στο καθεστώς των Μπαλόπουλων (σάπια κοτόπουλα).....
Στο καθεστώς του Ανδρεάδη στη Πάχη Μεγάρων........
Στο καθεστώς των κλεμμένων δισεκατομμυρίων "δωρεάν Αμερικάνικης βοήθειας", .....
Στο καθεστώς του αλιτήριου απατεώνα Ασλανίδη...... Στο καθεστώς της "Ντέπυ" Παπαδοπούλου,........ Στο καθεστώς Ζωιτάκη, Αγγελή, Θεοφιλογιαννάκου.........
Στο καθεστώς Μακαρέζου, Παττακού, Παπαδόπουλου............
Στο καθεστώς Ιωαννίδη............
Νεκροί........... στα πέριξ.......
Για να μη ξεχνάμε και πόσοι μετά, παράπλευρες απώλειες από κακουχίες βασανιστηρίων, εξοριών..... Σε δυο χρόνια???? Σε πέντε?????? ..... Σε δέκα χρόνια?????? Νεκροί.......
Μες τις καρδιές μας δεν πέθαναν ποτέ....
Πέθαναν για μένα και για σένα.....
Ήμουν κι εγώ εκεί. Όπως και συ. Όπως χθες, σήμερα, όπως αύριο.......
Να τους σεβόμαστε. Ένας που ξεσηκώνεται και πολεμά μέχρι θανάτου για να ζήσουμε καλύτερα, αξίζει τον σεβασμό... Να τον τιμήσουμε...!!!!!
Γιατί όλοι μας αξίζουμε καλύτερες μέρες.
Ήμουν κι εγώ εκεί. Πρώτα στη Σόλωνος. Στη Σίνα..... 21-22 Φεβρουαρίου 1973......
Ήμουν κι εγώ εκεί. Μάρνης...... Πατησίων..... Πολυτεχνείο
Ο αδελφός μου ο Γιάννης, ο Γιάγκος, ο Ηλίας, ο Νότης, ο Στραβόκολος, ο αδελφός του, ο Γιώργος, ο Σάββας ο "αναρχικός"..... Τι αναρχικός και τρίχες κατσαρές!!!!! Αυτουνού η καρδιά χώραγε 10 Ελλάδες. Έσωσε πολλά πρωτότυπα σκίτσα μου της εποχής και ντρέπομαι να του τα ζητήσω, γιατί νιώθω ότι του ανήκουν......
Εκατοντάδες παιδιά. Η Χαλκίδα είχε μετακομίσει στη Πατησίων: 15 - 16 - 17 Νοέμβρη 1973...
Ήσουν και συ εκεί και θα θυμάσαι και θα δακρύζεις....
Και θα 'κουμπάς ένα κόκκινο γαρύφαλλο κι ένα κερί αναμμένο για πάντα.....
Ναι, άξιζε να γίνει.....
Γιατί αξίζουμε κάτι καλύτερο, από τη διαρκή ξευτίλα.

ΛΑΪΚΗ ΕΛΕΦΑΝΤΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΜΑΪΜΟΥΔΟΕΛΕΦΑΝΤΩΝ !!!!!