ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ vs AVRAGIOZ

Πρακτικά κανείς. Και δε του το επιτρέπει η ίδια η καθημερινότητα να αντιμετωπίσει διαφορετικά την επικίνδυνη συμμορία που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας.
Σ αυτή την καθημερινότητα τρείς είναι οι λέξεις που κυριαρχούν.

Η τσέπη του Έλληνα πολίτη δεν έχει στεγνώσει απλά, αλλά εκ των πραγμάτων έχει καταστεί περιττό αξεσουάρ στη σύγχρονη κοινωνία που μας επεφύλαξαν οι «πράσινοι» σατανάδες που λυμαίνονται ανεξέλεγκτα την πολιτική εξουσία.
Μαζί μ αυτήν έχει στεγνώσει και η ίδια η ζωή μας.
Στέγνωσε από δικαιώματα.
Στέγνωσε από τη στοιχειώδη αυτοπεποίθηση και σιγουριά που έχει ανάγκη ένας ολόκληρος λαός για να πορευτεί την καθημερινότητά του.
Στέγνωσε από υπερηφάνεια για τα τεκταινόμενα.
Το μόνο που ανθεί είναι η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει.
Στις εκλογές του περασμένου χρόνου, αυτό που εξέλεξε αυτός ο λαός, δεν είναι η πολιτική κυβέρνηση του τόπου.

Μέσα από αυτές τις εκλογές αυτό που ανέδειξε είναι μια κάστα δημίων που μισούν την πατρίδα μας και εξοντώνουν μεθοδικά το λαό της.

Και είναι τέτοιο γιατί αυτά τα «οικονομικά» και φυσικά ό τρόπος που τα διαχειρίζονται οι τσαρλατάνοι της πολιτικής εξαπάτησης δεν είναι καθόλου δημόσια.
Πρόκειται για ένα επιτελείο αδίστακτων μπράβων που το μοναδικό τους καθήκον είναι να εξασφαλίσουν με κάθε τρόπο τα ματωμένα δολάρια των εντολέων τους.
Πρόκειται για ένα μηχανισμό αδίστακτων κοτζαμπάσηδων που εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία συγκέντρωσης κεφαλικού φόρου για να τον καταθέσει στα πόδια του «μεγάλου αφέντη» τον οποίο υπηρετεί.
Πρόκειται για αδίστακτους εκτελεστές ενός λαού που έχουν προσκυνήσει τα πόδια των αφεντικών τους.

Δημόσια οικονομικά πρωτίστως σημαίνει χρηστή διαχείριση του δημόσιου πλούτου.
Δημόσια οικονομικά πρωτίστως σημαίνει δημιουργία προϋποθέσεων για περαιτέρω παραγωγή δημόσιου πλούτου.
Δημόσια οικονομικά πρωτίστως σημαίνει διαχείριση της κατανομής αυτού του πλούτου στην κοινωνία και όχι ανακατανομή της φτώχειας, της δυστυχίας και της ανέχειας.
Δημόσια οικονομικά πρωτίστως σημαίνει δημιουργία και τήρηση κανόνων μέσα από τους οποίους θα εξασφαλίζεται η επανατροφοδότηση του δημόσιου πλούτου στην κοινωνία που τον παρήγαγε μέσα από τη μετατροπή του σε ένα πλέγμα παροχών, εξασφαλίσεων και αμοιβών που θα καταστούν την κοινωνία πιο γελαστή, περισσότερο ευτυχισμένη και κυρίως εξοπλισμένη με τη δυνατότητα να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της νέας εποχής, τις βιοποριστικές της ανάγκες, την εθνική της υπόσταση, τα οράματά της, το μέλλον των παιδιών της.

Και δημόσια οικονομικά δεν μπορεί να υπάρξουν όσο ένας θίασος διορισμένων υπαλλήλων της κλεπτοκρατίας παραμένει γαντζωμένος και ανενόχλητος στην πολιτική εξουσία.
Γιατί απλούστατα αυτός ο θίασος, δεν ασκεί δημόσια οικονομική πολιτική.
Ασκεί γενικευμένη πολιτική κοινωνικής αφαίμαξης.
Αποσκοπεί να καταδικάσει αυτό το λαό σε μια γενικευμένη δυστυχία και εξαθλίωση. Διαχειρίζεται τη λογιστική του ταμείου των κλεπτοκρατών, φροντίζοντας να εξασφαλίζει θετικό για λογαριασμό τους ισοζύγιο, αδιαφορώντας παντελώς για το αύριο και την προοπτική αυτού του τόπου.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ.
Και δε βασιλεύουν μόνο στο καλάθι του σούπερ μάρκετ.
Τα σχολεία διαλύονται… κι όμως ο Έλληνας πολίτης πληρώνει ακόμα περισσότερους φόρους.
Τα νοσοκομεία καρκινοβατούν… κι όμως ο Έλληνας πολίτης πληρώνει ακόμα περισσότερους φόρους.
Ο στρατός βρίσκεται υπό διάλυση…
Οι ήρωες του Αιγαίου σκοτώνονται, και στο βέβαιο θάνατο εκτός από τις πολιτικές επιλογές της υποτέλειας, τους καταδικάζει και η διαχειριστική μιζέρια των μπακαλόγατων της κλεπτοκρατίας. Εξήντα χρόνια εξοντωτικών εισφορών και τα κοινωνικά ασφαλιστικά ταμεία είναι άδεια.

Οι κλεπτοκράτες βρήκαν κι εδώ την εύκολη λύση.
Δε θα πληρώσει τα κλεμμένα ο ληστής.
Θα τα πληρώσει και πάλι αυτός που ληστεύθηκε, για να μπορεί και πάλι η επόμενη γενιά κλεπτοκρατών να συνεχίσει το θεάρεστο έργο της.

Το τίμημα ήταν σκληρό!!!
Υποθήκευσαν αδίστακτα τη χώρα μας… Το μέλλον μας… Τη ζωή μας… Την ίδια την αξιοπρέπεια αυτού του λαού.

Αυτή η λαομίσητη κυβέρνηση πρέπει να ανατραπεί άμεσα και με τρόπο παραδειγματικό.
Το κεντρικό της επιτελείο και πρωτίστως ο πρωθυπουργεύων της πολιτικής εξαπάτησης, πρέπει να υποστούν την πιο σκληρή τιμωρία για τις συνειδητές τους επιλογές, και πρωταγωνιστής σ αυτήν την τιμωρία δεν μπορεί παρά να είναι ο ίδιος ο εξεγερμένος λαός που θα πάρει στα χέρια του τις τύχες του τόπου.
Αυτή η ανατροπή δε θα επιτευχθεί με μεγαλόστομες φανφαρολογίες και με ανέξοδες παρελάσεις που θα καταγγέλλουν το σύστημα και τον κακό μας τον καιρό. Αυτά δεν αρκούν.

Εκτονώνουν ανώδυνα την καθολική αγανάκτηση…
Εδραιώνουν συναισθήματα αναποτελεσματικότητας και απογοήτευσης στη συνείδηση των μαζών. Νομιμοποιούν ως αποδεκτός τρόπος αντιπολίτευσης, τις επιλογές των συμπολιτευόμενων… Εξαντλούνται σε μεγαλόστομες φλυαρίες που δεν οδηγούν πουθενά, την ίδια στιγμή που οι πολιτικές…
Και αποφασίζονται…
Και εφαρμόζονται…
Και υλοποιούν τον πλέον επικίνδυνο πολιτικό σχεδιασμό με τον οποίο βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπος ένας λαός στη σύγχρονη πολιτική ιστορία.

Κοινωνικοί και πολιτικοί φορείς που ισχυρίζονται ότι πραγματικά αντιπαλεύουν την εφαρμοζόμενη πολιτική, ήρθε η ώρα να αποδείξουν στην πράξη πια και όχι στα λόγια, πως εννοούν πραγματικά όλα όσα ισχυρίζονται.
Από παχιά λόγια χορτάσαμε και το βέβαιο είναι πως δεν οδήγησαν πουθενά.
Αυτοί ήταν αποφασισμένοι να πάρουν πίσω τις λαϊκές κατακτήσεις εξήντα χρόνων κι το κατάφεραν μέσα σε μόλις ένα εικοσαήμερο.
Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να τους ανατρέψουμε και να πάρουμε πίσω τη ζωή μας???

Ιδού η Ρόδος για να αποδείξει ο καθένας πως εννοεί πραγματικά αυτά που ισχυρίζεται, και πως δε νομιμοποιεί το πολιτικό σύστημα ενσωματωνόμενος σε αυτό μέσα από αποδεκτές αντιπολιτευτικές φανφάρες.