ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ (ΓΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑ) ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΡΥΠΑΝΤΗΣ ΣΑΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ!!!

ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟ..... "ΜΑΖΕΨΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟ¨"

ΝΤΡΟΠΗ κ.ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΕ να μιλάτε εσείς για το περιβάλλον, όταν είστε ο πρώτος που το ρυπαίνει!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Βρωμίσατε τα Λεχώνια και θέλετε τώρα να βρωμίσετε και όλη τη Μαγνησία!!!!!!!!!!!

O Υποψήφιος Ανιπεριφερειαρχής Μαγνησίας, με το συνδυασμό του κ.Αγοραστού, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας και νυν Δήμαρχος Αρτέμιδος, σε δημοσίευμα του στην εφημερίδα Θεσσαλία το Σάββατο 9 Οκτωβρίου μίλησε για προτεραιότητα στο περιβάλλον και την ανάπτυξη,  για τα μικροσωματίδια του Βόλου, αλλά όχι για τα δικά του σκουπίδια στο Δήμο Αρτέμιδος.

Ορίστε και οι φωτογραφίες της Ντροπής !!!

 Στο δήμο του διαπιστώθηκε ότι είχε μετατρέψει έκταση δίπλα σε κεντρικό δρόμο και δίπλα σε γήπεδο, που καταλήγει στο Καρνάγιο, στο πιο γνωστό παραθαλάσσιο μέρος της Αρτέμιδος, σε παράνομη χωματερή, με αυτοκίνητα του ίδιου του δήμου, φορτωμένα με μπάζα και άλλα οργανικά υλικά, έτοιμα να τα αποθέσουν στο μέρος εκεί.

Μάλλον όταν έγραφε για προτεραιότητα στο περιβάλλον εννοούσε ότι θα κάνει όstλη τη Μαγνησία μια απέραντη χωματερή, κατά τα δικά του πρότυπα διοίκησης και διαχείρισης.

Κρήτη και Θεσσαλία δίνουν το παρόν τους στο Πατριωτικό Μετωπο!!!!!

Πατριωτικό Μέτωπο

Ακαδημίας 88 Αθήνα

Τηλ. Συντονιστή ΠΑΜΕ: 6979112273

www.pamet.gr --- pametopo@gmail.com

Αθήνα 26 Μαΐου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η πλήρης ανατροπή του υφιστάμενου πολιτικού σκηνικού. Σε όλα τα πεδία, με πρώτο φυσικά το οικονομικό, όπου προτεραιότητα έχουν η προστασία του Έλληνα πολίτη από τα διεθνή και εγχώρια γεράκια που έχουν πλημμυρίσει την αγορά και παράλληλα η προστασία της ελληνικής μικρομεσαίας επιχείρησης, που ιστορικά ήταν η οικονομική ραχοκοκαλιά του έθνους. Με σαφή κόκκινη γραμμή στα εθνικά μας θέματα.

Δύο νέοι πυρήνες του Πατριωτικού Μετώπου δηλώνουν το παρόν τους στον κοινό αγώνα για το σταμάτημα της ανεξέλεγκτης πορείας σύγκρουσης που έχει πάρει η Πατρίδα μας, από τους χειρισμούς της κατοχικής κυβέρνησης ΓΑΠ-ΔΝΤ-ΤΡΟΙΚΑ-ΛΑΟΣ-

ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ. Μιας θλιβερής εικόνας επαγγελματιών πολιτικών, που συνεπικουρείται φυσικά και από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της χώρας, που με επικοινωνιακά παιχνίδια, προσπαθούν να περισώσουν τα μικροκομματικά τους συμφέροντα.

Η Κρήτη λοιπόν δίνει το παρόν της με τον πρώτο της πυρήνα στο Ηράκλειο, με συντονιστή τον αγωνιστή της Δημοκρατίας Γιώργο Πιά, ενώ το παρόν στον κοινό αγώνα δίνει και η Θεσσαλία, με τη δημιουργία πυρήνα στον Βόλο, με συντονιστή τον γνωστό σε όλη την Ελλάδα από τους αγώνες του για την γλώσσα μας, Αγγελόπουλο Σπύρο. Αργά αλλά σταθερά, όλοι οι Έλληνες Πατριώτες αντιλαμβάνονται πως αν δεν πάρουν την τύχη της Πατρίδας και του Λαού μας στα χέρια τους, το μέλλον μας θα γίνεται ολοένα και πιο αβέβαιο.

Για να γίνει αυτή η ανατροπή, θα πρέπει όλοι μας να ξεχάσουμε τα χρεωμένα μοντέλα ιεραρχικής, χρησιμοθηρικής, ωφελιμιστικής, κομματικοκεντρικής οργάνωσης των παραδοσιακών κομμάτων που λειτουργούν ως ανώνυμες εταιρίες. Η διεθνής εμπειρία από τα σύγχρονα κινήματα των λαών κατά των νεοταξιτών, μας δίδαξε πως μόνο η αυτοοργάνωση και η οριζόντια διασύνδεση των οργανώσεων μπορεί να παραγάγει καρπούς, συσπειρώνοντάς μας όλους σε ένα κοινό Μέτωπο. Ένα μοντέλο που συνεπάγεται εθελοντισμό, άρνηση της κλασικής εξουσιαστικής λογικής των θέσεων τύπου «πρόεδρος, γενικός γραμματέας» κλπ και φυσικά απόφαση για κάθετη αντιπαράθεση με το σύστημα.

Ο Λαός από την πλευρά του θα πρέπει να καταλάβει πως οι «σωτήρες» τελείωσαν. Είναι κατανοητή η απελπισία του και η εσωτερική του ανάγκη να ακουμπήσει κάπου. Ωστόσο, θα πρέπει να μην ξεχνά πως όποτε η Πατρίδα αυτή σώθηκε, σώθηκε από τα ίδια της τα παιδιά. Ας ξεχάσει λοιπόν του διάφορους «σωτήρες» που προκύπτουν και θα συνεχίσουν να προκύπτουν (μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοδημοσιογράφους, διανοούμενους των οποίων η υποχρέωση τελειώνει στη ρήση «εγώ τα είπα και έπραξα το καθήκον μου»). Όσο συντομότερα δώσει τα χέρια του στο κοινό Μέτωπο, τόσα περισσότερα θα περισώσει από το παρόν και το μέλλον του.

Το Πατριωτικό Μέτωπο καλεί όλους τους Πατριώτες, τη συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία του ελληνικού λαού, να συμπαραταχθούν στον κοινό αγώνα. Να δυναμώσουν τις οργανώσεις που συγκροτούνται σε ολάκερη την Ελλάδα, να συγκροτήσουν οργανώσεις εκεί που δεν υπάρχουν. Να μην ξεχνούν ότι οι οργανώσεις του Πατριωτικού Μετώπου, βασίζονται στην αυτοοργάνωση. Όχι σε καθοδηγητές, μανιφέστα, τσιτάτα και λοιπές χρεωμένες στην ιστορία λογικές, των όποιων διαφόρων χρωμάτων και αποχρώσεων υποτιθέμενων κινημάτων, που το καθένα κρατά μια διαφορετική σημαία. Το Πατριωτικό Μέτωπο, αποδέχεται ως σημαία του μόνον την ελληνική, ως ιδεολογία του αυτά που μας άφησαν οι αρχιμάστορες πρόγονοί μας και ως πυξίδα, αυτά που μας διδάσκουν τα σύγχρονα κινήματα κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Επικοινωνήστε σήμερα κιόλας με τους συντονιστές των οργανώσεων του Πατριωτικού Μετώπου της περιοχής σας: Aθήνα: Κωνσταντίνος Λάππας, 6973331602, Αργολίδα: Αγγελόπουλος Γιάννης, 972348113, Ηράκλειο Κρήτης: Γιώργος Πιάς, 6978500700, Θεσσαλονίκη: Στέργιος Πραπαβέσης, 2310425189, Λέσβος: Χατζηαναστασίου Γιώργος, 6977353158, Μαγνησία: Σπύρος Αγγελόπουλος, 6983517258, Πέλλα: Σταύρος Βιτάλης, 6979112273, Ροδόπη: Καραίσκος Κώστας, 6974810573, Φλώρινα: Χατζής Γιώργος, 6947808983. Πάρτε την πρωτοβουλία και φτιάξτε στην περιοχή σας πυρήνα.

Οι καιροί είναι ιδιαίτερα δύσκολοι για την Πατρίδα και τον Λαό μας. Δεν πρέπει να δούμε το Κίνημα απλά ως ένα νέο πολιτικού φορέα του οποίου την φωνή πρέπει να δυναμώσουμε. Πρέπει ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ.

Ο Νικόλαος Αρβανίτης, συνταξιούχος, πρώην Επιθεωρητής ΣΕΥΥΠ,

στηρίζω το ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ - ΠΑ.ΜΕ.

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ - Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ

Αρβανίτες: Οι Δωριείς του Νέου Ελληνισμού

Επειδή τις τελευταίες μέρες διάφοροι "σκοπιανοί" (της ιεχωβίτικης εταιρείας Σκοπιάς), αριστερούληδες και αρχαιολάτρες σε μία ύποπτη τουλάχιστον σύμπλευση προσπαθούν να θίξουν με σαφή τρόπο την Επανάσταση του 1821, αναρτούμε το παρακάτω απόσπασμα από τη wikipedia σχετικά με τους Αρβανίτες. Αν δεν πιστεύουν και την επιστημονική άποψη επί του θέματος, ας πάνε όλοι οι παραπάνω να ρωτήσουν τους Αρβανίτες αν αισθάνονται Έλληνες ή Αλβανοί! Αυτοί νομίζουμε ξέρουν καλύτερα από όλους! Φανταστείτε μόνο τι θα τους απαντήσει για παράδειγμα ο αρβανίτης βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρος Πάγκαλος!
Η κάθοδος των Αρβανίτικων φύλων στον ελλαδικό χώρο ξεκινά στα τέλη του 13ου αιώνα και σταματάει περίπου το 1600, έχοντας ως αρχική κοιτίδα την περιοχή Άρβανον στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, στην κεντρική...σημερινή Αλβανία και ως τόπο αρχικής εγκατάστασης την Θεσσαλία γύρω στο 1325. Μία άποψη ως προς τον δρόμο που ακολούθησαν είναι ότι διέσχισαν την άνω λεκάνη του Αλιάκμονα και διαμέσου Κορυτσάς, Καστοριάς και Γρεβενών έφτασαν στον θεσσαλικό κάμπο. Άλλη άποψη υποστηρίζει την κάθοδό τους μέσω των Ιωαννίνων στην Αιτωλοακαρνανία και τη μετακίνησή τους από εκεί στην Θεσσαλία.
Έχοντας εγκατασταθεί στην κοιλάδα του Σπερχειού από το 1380-81, οι Αρβανίτες παίρνουν άδεια από τον Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας να εγκατασταθούν στο Δουκάτο των Αθηνών το 1382, για την ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας του δουκάτου απέναντι στις ξένες επιδρομές. Οι βυζαντινές πηγές αναφέρουν την εμφάνιση 10.000 Αρβανιτών στον Ισθμό της Κορίνθου το 1404-05, των οποίων την εγκατάσταση στο Δεσποτάτο του Μυστρά επέτρεψε ο δεσπότης Θεόδωρος Παλαιολόγος, παρά την καχυποψία των συμβούλων του.
Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή αυτός ο πληθυσμός προερχόταν από την Θεσσαλία, μετά την κατάληψή της από τους Τούρκους το 1393. Περί το 1425, οι Βενετοί με υποσχέσεις για φοροαπαλλακτικά μέτρα προσελκύουν αρβανίτικους πληθυσμούς στη νότια Εύβοια που παρουσίαζε πληθυσμιακή πτώση εξαιτίας της πανώλης, η θέση της οποίας ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή αφού γειτνίαζε με την ηπειρωτική Ελλάδα, με περιοχές όπου είχαν ήδη εγκατασταθεί Αρβανίτες όπως η Βοιωτία.
Οι Αρβανίτες ήταν νομαδικό φύλο με έντονο πολεμικό χαρακτήρα, οι οποίοι μετακινούνταν συνεχώς βασιζόμενοι για την επιβίωσή τους στην υποτυπώδη κτηνοτροφία τους. Η εξάρτησή τους από γεωργικά προϊόντα προκαλούσε τη λεηλασία της καλλιεργημένης γης γύρω από τις πόλεις, τις οποίες στερούσαν από τα παραγωγικά τους αγαθά. Η γενικότερη έλλειψη όμως αγροτικών προϊόντων τους ανάγκασε να μετατραπούν σε ημινομάδες και μετακινούμενους κτηνοτρόφους και σταδιακά να ασχοληθούν με τη γεωργία, αποκτώντας έτσι μόνιμη εγκατάσταση.
Οι λόγοι που οδήγησαν τους Αρβανίτες στην μετανάστευση ήταν κοινωνικο-πολιτικοί. Όταν δημιουργήθηκε το Δεσποτάτο της Ηπείρου στις αρχές του 13ου αιώνα, οι Αλβανοί μισθοφόροι στρατιώτες πολεμούσαν με το μέρος της Ηπείρου εναντίον των Σλάβων και των Βενετών. Για τις υπηρεσίες που προσέφεραν οι Αλβανοί κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων, η αλβανική αριστοκρατία μόνο πήρε σημαντικούς αυλικούς τίτλους.
Αυτοί οι Αλβανοί αριστοκράτες, τοποθετούνταν επικεφαλής πολλών περιοχών, διαβρώνοντας έτσι σταδιακά το παλιό βυζαντινό διοικητικό σύστημα. Από παραδοσιακοί πατριαρχικοί αρχηγοί μεταλλάσσονταν σε άρχοντες. Το καινούργιο καθεστώς που επέβαλλαν οι άρχοντες αυτοί στη γη, αποστερούσε την περιουσία από τους κατοίκους που συχνά έχαναν και την ελευθερία τους πωλούμενοι ως σκλάβοι.
Νεαρός Αρβανίτης. Έργο του Louis Dupré (1819) Προσπαθώντας να ξεφύγουν από την νέα αυτή κατάσταση, οι Αρβανίτες υποχρεώθηκαν να αποκτήσουν νομαδικές συνήθειες. Βλέπανε τη μετανάστευση ως μοναδική λύση στα προβλήματα που δημιουργούσε η μονοπώληση των αλβανικών εδαφών από τους Αλβανούς άρχοντες που γίνονταν όλο και πιο βίαιοι. Πέρα όμως από τις μεταβολές αυτές που τάραξαν σε βάθος την κοινωνία τους, μία ακόμη αιτία εκπατρισμού αποτελούσε πλέον η οθωμανική εισβολή.
Από τότε, όλοι οι Αρβανίτες που απαντώνται εκτός Αλβανίας παρουσιάζονται ως γνήσιοι νομάδες, και τους συναντούμε από τη Θεσσαλία ως την Αττική και από την Ακαρνανία ως τα νότια της Πελοποννήσου. Ατομικά ή συλλογικά, η αρβανίτικη αυτή μετανάστευση εμφανίζεται ως αντίδραση φυγής σε μία κοινωνική καταπίεση που είχε γίνει αφόρητη.
Οι αρβανίτικες φατρίες ήταν και έμειναν πιστές στην Ελληνική Ορθοδοξία. Όμως οι Αλβανοί ασπάστηκαν θρησκείες όπως ο Μουσουλμανισμός και ο Ρωμαιοκαθολικισμός ανάλογα με τα δικά τους συμφέροντα. Οι Αρβανίτες υπηρετούσαν στο Βυζαντινό στρατό και η Δυναστεία των Παλαιολόγων τους χρησιμοποίησε συχνά σε πολλές στρατιωτικές εκστρατείες. Σε μια περίπτωση, 6.000 Αρβανίτες από την Γλαρέντζα εστάλησαν στο πεδίο μάχης. Στα μέσα του 1454, ένας ηγέτης που ονομαζόταν Πέτρος Μπούας είχε περίπου 30.000 Αρβανίτες υπό την εντολή του.
Επίσης, οι Βενετοί μίσθωσαν πολυάριθμους Αρβανίτες για να υπηρετήσουν ως Stradioti. Με βάση τους υπολογισμούς ενός Γάλλου αυτόπτη μάρτυρα, του Philippe de Commines (1447 - 1511), οι Αρβανίτες επιτήρησαν τις ενετικές περιοχές όπως το Ναύπλιο, ως πεζοί και έφιπποι. Επιπλέον, οι Αρβανίτες αυτοχαρακτηριζόντουσαν ως Έλληνες. Οι Αρβανίτες υπηρέτησαν επίσης στο στρατό του Ερρίκου Η' της Αγγλίας και της Ιρλανδίας (1491 - 1547), διακυρήσσοντας και εκεί την ελληνικότητά τους. Οι Αρβανίτες είχαν θέσεις σε πολλές ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες. Το 1697, οι Αρβανίτες Μιχαήλ Μπούας και Αλέξανδρος Μοσχολέων καταχωρήθηκαν ως υπάλληλοι της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας στη Νάπολη και ως Έλληνες.
Από το σύνολο των μεταναστών, όσοι έφτασαν στην Πελοπόννησο και είχαν εγκατασταθεί σε δυσπρόσιτες ορεινές ζώνες, σχημάτιζαν συμπαγείς ομάδες. Καθώς συχνά δεν είχαν ενδοιασμό να τεθούν υπό τις διαταγές ενός ελληνόφωνου άρχοντα, που ήταν απευθείας απόγονος της παλαιάς αυτοκρατορικής δυναστείας, μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αποτέλεσαν βασική εστία αντίστασης στους Οθωμανούς. Με την υιοθέτηση κοινής στάσης, οι ελληνο-αρβανίτικες ενώσεις, διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο στον ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, πολλοί Αρβανίτες συμμετείχαν στο Μακεδονικό Αγώνα (1903) όπως ο Βαγγέλης Κοροπούλης από την Μάνδρα Αττικής.

Αναρτήθηκε από paideia-gr
----------------------------------
Είναι μια από τις σωστές εκδοχές. Δεν πρέπει όμως να γίνεται σύγχυση αποκλειστικά με το μικρό Άρβανο, που πιθανόν να συνέβαλε αρχικά στην ονομασία και τίποτε άλλο.

-----------------------------------

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ είναι υπερήφανος για την Αρβανίτικη καταγωγή του. Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ είναι υπερήφανος που είναι ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ.

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ είναι υπερήφανος που παρέλαζε σημαιοφόρος με τη γαλανόλευκη.

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ είναι υπερήφανος, που όταν ζούσε ο πατέρας του, ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ, ο ψηλός, ο Στρωπωνιάτης, ήταν αυτός που άνοιγε ΠΑΝΤΑ τη παρέλαση στη Χαλκίδα, σημαιοφόρος των Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου της Εύβοιας, πάντα με τη φουστανέλα του.

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ, όποτε πηγαίνει στη Χαλκίδα, του αρέσει να περνά από την οδό του καπετάν ΚΩΤΣΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ, από τη παλιά γέφυρα, μέχρι την αγορά.

Αυτή τη περηφάνια μου, δεν αφήνω κανέναν να μου τη τσαλακώσει.